Le Bienfaiteur (1942)

Er bestaan er meerdere van : films waarin Raimu een gangster vertolkt die zich verschuilt achter de facade van een keurige burgerman...de gekendste is waarschijnlijk LEMV van Gremillon, er is ook nog deze uit de oorlog waarin Raimu net als mr. Victor eens een square leven wil beginnen, er echter ook hier achter komt dat misdaden er zijn om uitgeboet te worden.

Zoals reeds gezegd speelt het in een dorpje waar Raimu onder cover van ene Moulinet is neergestreken en zich al snel ontpopt tot steunpilaar van de dorpsgemeenschap, dermate zelfs dat zijn peers hem beschouwen als een soort seculiere heilige. De goede man doet aan liefdadigheid, net als mevr. Berger/ Prim met wie hij wil trouwen en een gezinnetje stichten. Als laatste goede daad ontfermt hij zich over een grietje dat zou zijn weggelopen met een loverboy richting verdorven grootstad...bovendien heeft Moulinet in Parijs een oom die op sterven ligt, reden voor hem om zijn geliefde dorp eens te verlaten.

Eenmaal in Parijs gearriveerd leren we dus dat de brave Moulinet in feite een gangster is die vanuit een club een criminele organisatie leidt, zich bezig houdend met roofovervallen. Helaas is hij zo dom om zijn laatste grand coup persoonlijk te leiden, en nog dommer : hij begint tegenover zijn compaan Bebert ronduit te babbelen over zijn square leven in de provincie...

Zodat flic Baumer- nog maar eens- hem op het spoor komt en een soort Dostojevskij achtig verhaaltje begint waarin de brave Baumer zijn verdachte nog een laatste kans wil geven op redemption...die dan ook wordt voltrokken op een wijze die in het begin reeds werd gesuggereerd.

Het had een sombere pre- noir kunnen opleveren van Decoin die na de oorlog enkele noirs zou regisseren, is dit in feite niet echt. Wat geforceerde kluchtigheid zelfs met de running gag over het dode oompje van Raimu en een algeheel kneuterig dorps sfeertje, dat men beslist niet vergelijke met le Corbeau van Clouzot : dit zijn echt "brave burgers ", behalve Raimu dan, en slechts half. Die opzichtige redemption was ook min of meer verplicht door de censor. And yet...het is een film uit 42 over een man die een dubbelleven leidt in de clandestiniteit, en in feite vooral een erg goede. Moeten wij hier een gecodeerd portret van een resistant in zien ? Misschien zag men het toen zo, misschien dat Franse cinema buffs hier meer over kunnen vertellen.

Wie heeft dit gezien ?

In hetzelfde jaar maakte Henri Decoin ook al "Les Inconnus de la Maison", eveneens met Raimu in een ijzersterke, charismatische hoofdrol en eveneens zich afspelend in de Provence.

In deze "Le Bienfaiteur" hangt de cineast, naast het luchtige misdaadintrige, een beeld op van deze landstreek en de bewoners van één van de vele dorpen aldaar. De zondagsmis, gevolgd door het cafébezoek, de drankjes en het kaarten maar ook de kleine menselijke trekjes, het hypocryte, de jaloersheid , de roddels, de naijver, de goedgelovigheid, het verstoppen van emoties of precies andersom, de zwakke punten enz...Allemaal best geslaagd, geloofwaardig en ook heel vaak erg grappig met volkse en ook pittige dialogen.

Zoals gezegd, hoofdrolspeler Raimu zit schitterend in zijn rol. Vind deze man eigenlijk minstens even goed als Gabin.

Prettig om ook nog eens een jonge Lucienne Delyle te horen zingen, destijds heel suksesvol.