Hong Quan Yu Yong Chun (1974)

Cheh weer.

Ik laat de Shaw Bros martial arts van de jaren '70 al een paar jaar aan mij passeren. Heb wel een tijd lang doorheen de Shaw Bros catalogus gespit, maar na een aantal films gezien te hebben bleek het toch wel érg veel van hetzelfde.

Maar wanneer ze dit soort films op Netflix introduceren kan ik het moeilijk laten om ze niet te kijken. Al is het maar om te tonen dat er daadwerkelijk interesse is voor films als deze. En Cheh is toch een begrip onder de Shaw Bros regisseurs, dus een kans die ik liever niet laat schieten.

Het voelt een beetje als thuiskomen. Bekend terrein, zeker qua verloop. Wat problemen in het begin, de good guys die het afleggen tegen de onmenselijk sterke bad guys, het afdruipen naar een plekje buiten de stad om daar te trainen en dan de uiteindelijke, triomfantelijke terugkeer. Alleen ging het blijkbaar iets te snel en heeft Cheh het hele laatste stuk moeten dubbelen om aan 100 minuutjes film te komen. Onnodig als je het mij vraagt.

Verder wel grappig om weer eens een Shaw Bros film te zien. De martial arts is aan de matige kant, voor de écht leuke choreografieën moet je toch eerder bij Chia-Liang Liu zijn, maar er zitten wel een paar leuke gevechten in. Ook de training zijn wel grappig, al is echt niks origineel en heb je alles wel al een keertje beter uitgevoerd gezien.

Voor de Shaw Bros fans dus. Maar dat zijn er niet zoveel op MM heb ik de indruk.

2.0*

Een dorpje wordt onderdrukt door de Manchu’s. Ze worden bijgestaan door drie vechters, waarvan twee de Steel Armor techniek beheersen. Deze techniek weerhoudt stoten van tegenstanders en kan ze zelfs reflecteren. Fu Sheng en Chi Kuan-chun gaan in de leer om de Tiger&Crane fist te leren, met deze techniek zouden ze de armor moeten doorbreken. Tevens een jonge Gordon Liu. Film duurt helaas wel te lang, had met gemak binnen 90min verteld kunnen worden.