Shiranui Kengyô (1960)

Shintarô Katsu in de rol van een blinde masseur.

Zatôichi denk je dan, maar nee hoor, dit is geen Zatôichi film.

Hier is Shintarô Katsu geen heldhaftige zwaardvechter, maar eerder een slechterik.

Lijkt er wel sterk op dat hier een zekere basis werd gelegd voor de Zatôichi films.

Ik heb de film jammer genoeg niet gezien, maar ik ben zeker nieuwsgierig.

Binnenkort verkrijgbaar bij AnimEigo!

En hier is de trailer!

Hij is er nog (steeds) niet, of wel?

edit: toeval... zie op amazon net, dat de releasedate 15 juni zou zijn (vandaag dus!)

Is dit ook de start van een serie of een losstaande film?

Juist, vandaag is de releasedatum.

Het is een losstaande film.

Shintarô Katsu speelt hier voor het eerst de rol van een blinde masseur. Het personage is echter een tegenpool van de bekendere, vriendelijke en behulpzame Zatôichi. Hier is het hoofdpersonage één van de slechtste en meest duistere personages die ik ooit in een film heb gezien. Als klein jongetje zie je hem al mensen bedriegen om aan geld te geraken, en als volwassene is hij nog veel erger.

De sluwe Suginoichi gaat werkelijk geen enkele misdaad uit de weg. Hij vermoordt en besteelt een toevallige passant. Hij bespeelt, chanteert en verkracht knappe vrouwen (zelfs als hun man een machtig persoon is deinst hij hier niet voor terug). Hij veinst zijn eigen dood, hij laat door zijn kompanen de huidige Kengyô vermoorden, zodat hij zelf die rol kan overnemen. Suginoichi is zo vals en geslepen dat zelfs zijn handlangers zich op een gegeven moment (terecht) niet meer veilig voelen en voor hun leven vrezen.

Het moet gezegd worden dat Shintarô Katsu zijn rol hier perfect weet te spelen. En ook al is Suginoichi door en door slecht en zo vals als je het maar kan bedenken, als hij op het einde van de film wordt gestenigd en meegesleept, krijg je er als kijker stiekem toch nog medelijden mee. En dat is dan toch te danken aan de sublieme acteerprestatie van Shintarô Katsu.

Shiranui Kengyô is een uitstekende film, en een echte aanrader. Deze film was de doorbraak van Shintarô Katsu en opende de deur voor de Zatôichi films. Liefhebbers van Shintarô Katsu en Zatôichi films kunnen hier onmogelijk omheen en moeten deze film zeker eens gezien hebben.

"Warning: contains despicabiliity" staat er op de hoes

De film wordt vooral aangeprezen als een 'Zatoichi/Katsu film van voor de start van de Zatoichi serie. Wat mij betreft is de film unieker in zijn soort door die hele duistere amorele toon - zie ook de 'waarschuwing'.

Eind jaren 50/Begin jaren 60 kwam met de Japanse new wave meer ambigue cinema van de grond. Dit is wellicht de oudste waarin het zo openlijk naar voren komt. Imamura en Oshima maakten al wel films, maar begonnen ook pas later moreel verwerpelijke onderwerpen centraal te stellen zonder deze te veroordelen al komt het hoofdpersonage hier toch niet weg met zijn valse trucs en bedrog. Ook Gosha, Misumi etc waren er later bij. Wellicht dat Mori's eerdere Samurai Vendetta (die ik nog niet zag) ook wel een dergelijke duistere toon heeft.

De film zelf is goed, compact en heeft dus een aangename, verontrustende toon al is het nog tamelijk ingehouden - het is dan ook zeker geen 'verloren' meesterwerk, maar door de thematiek wel zeer interessante cinema.