Kara Köpekler Havlarken (2009)

Mooi gefilmd en vol enthousiasme geacteerd. Je kan wel zien dat het een project is waar de halve familie van de regisseur in mee speelt, maar misschien dat het daardoor ook zo authentiek overkomt. Het sfeerbeeld van de buitenwijken van Istanbul is echt mooi om te zien, en het verhaaltje is ook niet verkeerd. Misschien dat het einde wat over the top in beeld is gebracht maar dat is eigenlijk het enige minpuntje dat ik kan verzinnen. Oh ja, de "love interest". Die hadden ze er gewoon uit kunnen laten.

Wat een domme film. Er zat veel meer in, maar er werd teveel verprutst. De bedoelde humor - vaak gelinkt aan het personage van Caça, die vaak gewoonweg onuitstaanbaar was - mislukte haast altijd en als kijker geraakte je gewoonweg te weinig betrokken in het verhaal. Verwachten ze nu echt dat zo'n "intense" finale lukt wanneer je niet eens op een juiste manier opbouwt naar die finale? Het liefdesverhaaltje en de problemen met de maffia worden eventjes vermeld, en vervolgens hoopt de regisseur dat dit wel genoeg zal zijn om aandachtig de finale te bekijken. Het werkte absoluut niet.
Twee pluspunten: het erg originele shot van de feestende Turken die door de straat rijden (de camera volgt eerst Selim en Caça op straat, vervolgens wordt deze camera doorgegeven aan een uitzinnige Turk die door een autodak doorheen de straat wordt gereden om vervolgens terug te geven aan een cameraman die verderop in de straat staat) waarvan ik onder de indruk was en het grauwe einde, waarbij de hoofdpersonages gedood worden.

Had men meer aandacht besteed aan enkele cruciale elementen in het middendeel van de film, dan had het best nog iets kunnen worden. Nu is het gewoon een film die niet werkt. Een magere 2,5*

2,5*