Lost by Dead (2002)

Pretentieus. Dat is zo'n irritant woord dat tegenwoordig graag gebruikt word. Een woord dat veel te makkelijk gebruikt word voor films die wel degelijk interessant (kunnen) zijn. Vandaag is het aan mij dit woord te gebruiken. Want Lost By Dead is niets meer of minder dan pretentieuze onzin.

Masato Tsujioka is een veel gezien gezicht bij films van Tsukamoto. Ik kan mij goed voorstellen dat Tsukamoto een persoon is die zijn creativiteit graag deelt. Ik zie altijd voor mij hoe Tsukamoto inspiratie uit straalt als hij aan het werk is op zijn set; Ongetwijfeld dat Tsujioka hierdoor aangestoken is. Want in de voetsporen van Tsukamoto gaat hij met Lost By Dead voor het eerst te werk in zijn eigen (low-budget) film.

Naast de regie, vertolkt hij ook de hoofdrol van Akira. Het zal mij niets verbazen als hij ook af en toe een camera in zijn hand neemt. En waarschijnlijk zal hij ook de montage niet in handen van een ander kunnen leggen. Met een productietijd van 3 jaren valt in ieder geval een hoop te verwachten.

Maar wat een berg lelijkheid komt hier vandaan. De ene oerdomme flashback in fotoboekvorm is nog niet geweest of de andere aanstellende acteur staat alweer te trappelen. Wat deze mensen met hun camera aan het doen zijn is een mysterie; Nooit zag ik zoveel overbodige zooms in één shot. Heel even lijkt het op een gegeven moment interessant te worden als we in slow-motion een naakte jongen zien die omgeven door lampen en rook al dansend zijn heroïne toedient. Maar wanneer daarboven één van de lelijkste geanimeerde tekstjes geplakt word rollen tranen uit mijn neus en oren van het lachen.

De ideeën zijn er, maar de uitvoering is zodanig lelijk en amateuristisch dat dit geen moment te genieten valt. Tsujioka is zo ernstig serieus bezig met het volgen van Tsukamoto's voetsporen dat hij vergeet waar het echt om draait.

Slecht.

1.0/5.0