Turistas (2009)

Oke, oke, ik geef het toe, ik heb het einde van de film niet (..) gezien. Ik had er gewoon geen zin meer in, ik wilde alleen maar naar huis. Maar ik heb wel minstens een halfuur van de film uitgezeten, en wat ik zag was wel aardig, genoeg voor een 3,5*. Deze film zou ik uiteraard graag willen herzien als m'n bui wat beter is. Wel een paar mooie beelden zag ik zeker hier. Dus dat ik wegliep heeft niets met de film zelf te maken.

Ik heb Turistas gisteravond op het International Film Festival Rotterdam 2009 gezien. De zaal was propvol: zo'n 1000 man. De regisseuse was er zelf ook.

Anyway: ik vond de film goed beginnen: realistische beelden, spanning door echtelijke ruzie in auto, echtgenoot gaat ervandoor als vrouw even gaat plassen. De vrouw kiest ervoor niet achter hem aan te hobbelen en gaat met Ulrik kamperen. Prima.

Maar vanaf dat moment vond ik de film saai: weinig ontwikkelingen, opzetjes worden niet afgemaakt, scenes zonder duidelijk doel. En dat duurt dan 1.5 uur. Gedurende die 1,5 uur zijn er eigenlijk alleen scenes in een bos. Wel grappig: effecten met camera-klik-stitle en mobiele-telefoon-signaal-in-beeld.

De film kwam op mij over als roadmovie zonder road en dan in een bos: losse gebeurtenissen, weinig ontwikkelingen. Ik was dus niet erg onder de indruk.

Gewoon een goede film!

Het leukste aan de film is dat hij me wel een vakantiegevoel geeft, en daarmee is het voor mij toch wel vooral een aangename film. Het verhaal zelf is minder interessant. Vrouw en man krijgen ruzie aan het begin van hun vakantie en hij rijdt gewoon weg en laat de vrouw achter. Zij gaat vervolgens in haar eentje naar een natuurpark waar ze diverse mensen ontmoet. Maar echt boeiend wordt het verhaal nooit. Wel zitten er diverse hele bijzondere gebeurtenissen in de film waar gek genoeg niet of nauwelijks aandacht aan besteed wordt. Is het misschien symbolisch zonder dat het me duidelijk wordt? Zo trapt de vrouw tijdens het maken van een foto een kuikentje dood, en dat ziet er overigens heel erg realistisch uit. Op een kampvuur verbrandt ze een gitaar, zonder dat mij duidelijk wordt waar die gitaar ineens vandaan komt en waarom ze dat doet. Tijdens een wandeling komen ze een dood paard tegen op de weg en dat lijkt de normaalste zaak van de wereld, want er wordt verder helemaal geen aandacht aan besteed. En verder zien we op de achtergrond op een gegeven moment een onbekende zwemmer van de waterval storten. Dat is kennelijk ook heel gebruikelijk daar in het natuurpark. Of was het een figurant die niet tevreden was met zijn rol en zo wat meer aandacht hoopte te krijgen? Heel opmerkelijk allemaal. Alsof er een vogelspin over je heen loopt terwijl je in het modderbad zit.

Onthaasting op het witte doek. Aardige film.

Typische vrouwenfilm. Mannen....overslaan!

Nogal een niemendalletje dit maar best een aangename tijdsbesteding.

Het echtpaar Carla en Joel ken ik van de HBO serie Profugos en daarom weet ik dat Aline Kuppenheim met wat make-up enzo een bijzonder aantrekkelijke vrouw is. De serie, vooral het eerste seizoen kan ik overigens van harte aanbevelen.

Enfin, de film. In een idyllische omgeving verblijft Carla op een soort camping. Het tempo van de vertelling lijkt te zijn aangepast aan de omgeving. Er gebeurt hoegenaamd niets. Wel fraaie beelden van de flora en fauna. En de spanning tussen Carla en Ulrik, twee ietwat verloren zielen, loopt wat op. Wat het liedje Vanidad nou precies zegt over de film? Het is me enigszins een raadsel.

Eigenlijk niet echt bijzonder, op wat mooie natuurbeelden na blijft het verhaal voor mij een beetje vaag en saai, zonder enkel hoogtepunt. Het begint inderdaad zoals veel vakanties starten, net op weg en dan ruzie krijgen....,

De actrice Aline Kuppenheim spreekt mij wel aan, zij heeft wel iets...

Rustgevende maar vaak ook behoorlijk saaie film waarin er op een paar natuurplaatjes na heel weinig te beleven valt. Regisseur heeft bitter weinig te vertellen en ook de personages zijn niet altijd even boeiend. Heel erg sober allemaal, soms werkt het wel ontspannend, maar over het algemeen kan ik er niet zoveel mee aanvangen.

Merkwaardige, plotloze film die na een aardig begin vrijwel naadloos overgaat in een natuurfilm over insecten en bomen en de mensen, die daar tussendoor laveren. Ik heb er niets van begrepen, maar de natuurbeelden waren over het algemeen wel mooi.

Ik heb me wel vermaakt met deze film. Misschien geen hoogvlieger, maar zeker wel een zeventje. Die Aline Kuppenheim heeft wel wat en regisseur Alicia Scherson heeft er wat leuke visuele grappen in gegooid. Daar hou ik wel van. Robi somt er al een paar op, maar ik heb er ook een gevonden, die hij niet noemt: een waterval die van beneden naar boven stroomt.

Maar het gaat natuurlijk om die vrouw, die al tegen de veertig loopt, dus volwassen zou moeten zijn, zoals in de film gememoreerd wordt, maar nog steeds niet weet wat ze eigenlijk met haar leven aan moet, zoals die wereldvreemde backpacker en die campingbeheerder dat ook niet weten. Ik herken dat wel en heb daar toch wel geboeid naar zitten kijken. Maar oké, dramatisch gebeurt er in het tweede deel van de film te weinig en had de film ook wel wat korter gemogen. Maar een film hoeft niet altijd een plot hebben om te blijven boeien, toch BBarbie?

Ik ben ook een verhalenjunk BBarbie, daarom kijk ik ook films. Maar verhalen kunnen ook een beetje 'verstopt' zitten.

Overigens heb ik ook steeds vaker dat ik geen flauw idee meer heb waar een film over ging. Is de leeftijd....