Dernier Été à Tanger (1987)

Wat zie ik, nog geen stemmen van de Anna Karina buffs voor een neo- noir van auteur Arcady waarin ze er zo te zien al aardig wat operaties op heeft zitten waaronder een nosejob, heur haar zwart geverfd heeft, een ouwe nachtclubartieste speelt en in die hoedanigheid the man I love en blue moon zingt ? Misschien was ze op leeftijd niet meer zo interessant...

Hoe dan ook, neo- noir zoals gezegd en een eerbetoon aan de talloze Marokkaans gesette noirs en intrigefilms uit de jaren 40/50, eerbetoon bovendien aan de geboortestad van de regisseur. Spelend niet toevallig in 56 toen de soevereiniteit werd overgedragen en Tanger geheel onderdeel werd van Marokko, inmiddels onafhankelijk.

Geheel geslaagd kan ik het niet noemen hoewel niet zo slecht als de IMDB waardering doet vermoeden, het grootste probleem is dat je niet weet wat pastiche is en wat niet. Laten we gemakshalve aannemen dat dit geheel een pastiche is, maar dat rechtvaardigt nog niet de overdreven kluchtigheid van vele episodes, zeker die met de flikken of met clown Villerets als een soort semi- Lorre.

Bovendien maakt de film door het pastichekarakter de genre aanduiding mystery niet meteen waar, de grootste dwaas heeft meteen door hoe de vork in de steel ziet en dat Golino de dochter is van de mafioso die in het begin geliquideerd werd. Golino ook de main attraction natuurlijk- voor mij althans- een jaar voor rain man en hier gelukkig wel geheel NAAKT te zien...ja dat lezen jullie goed. Mamminaaaa, dat is genieten. Zij het te kort imho. Met een gun in de hand is ze echter eerder koddig.

Verdere rolverdeling : Lhermitte als een ook al kluchtige anti- held Corrigan, passieve PI in feite, Hanin als een te weinig gebruikte gangster op wie Golino zich wil wreken, Lindon als diens zoon en zelfs Howard Vernon in een cameo slechts in het begin.

Visueel wel in orde, enkele geslaagde evocaties van het jaren 50 sfeertje- uit films dan voor zover ik weet, maar Arcady was zelf bij dus we zullen maar aannemen dat het een adequate sfeerschets is.

Alleen narratief zwak met verkeerde keuzes imho, te dik aangezet ook.

Ronduit afgrijselijk was het afsluitende lied gezongen door Golino zelf n.b., ze kon haar lieftallige smoeltje beter voor nuttiger en aangenamer zaken openzetten...

Is uit in FR op DVD, ik weet niet of er fansubs zijn.