Le Rat d'Amérique (1963)

Er bestaan er niet zoveel van : FF films van auteur Albicocco...merkwaardige figuur: niet echt NV, niet echt klassiek, niet echt ouwerwets en niet echt vernieuwend maar toch met een duidelijke eigen handtekening. Nokte er vrij vroeg mee en sloeg aan het zwerven, overleed in Brasil. Deze prent werd genomineerd voor een gouden palm in Cannes, is nu echter tamelijk vergeten geloof ik ondanks Aznavour.

Scenario naar een roman van Jacques Lanzmann ( idd. de broer van Claude die jullie kennen van shoah....) met dezelfde titel, maar naar het schijnt met aardig wat wijzigingen. De roman was een picareske vertelling over een totale loser aangespoeld in latijns-amerika, dat is de film ook maar het is vooral een love story, wat de roman- heb ik met laten vertellen- niet zozeer was. Waarom die wijziging ? Welnu: omdat Albicocco net getrouwd was met Laforet, en die moest natuurlijk de protagoniste worden, dat snap je. Totale miscast : ze wordt geacht hier een Paraguayaanse met Franse vader te zijn en aldaar opgegroeid, maar ze spreekt in de hele film geen woord Spaans ! Tsja. Ook Aznavour niet meteen een goede keuze, wel als loser maar niet als avonturier of love interest van Laforet, een halve kop groter dan hij. Wie die Fabrizzi van de poster is weet ik niet, ik vermoed Franco Fabrizi, maar weten die Fransen veel. Ook hij miscast, en wel als geheel overdubde Fransoos. It's the co production, stupid.

Het lijkt alsof we met een totale kalkoen te maken hebben hier, valt ook wel weer mee. Niet vanwege het narratieve aspect, want dit kun je een oefening in elliptic storytelling noemen, zacht uitgedrukt. Eigenlijk vermoed ik dat de director's cut- als die nog bestaat- een stuk langer duurde dan 90 minuten, want er wordt wel erg veel overgeslagen of in 1 detail aangeduid.

De grote pré van de film is echter de location shooting : Paraguay ( eerbetoon aan Candide ongetwijfeld- in de roman dan ), Asuncion, de jungle en de Iguacu, daarna Bolivia met de Andes plateaux en la Paz, en ten slotte Chili : Santiago, de mijnen op 4000 meter hoogte in de Andes en ten slotte Arica in de woestijn aan de kust. Ziet er allemaal prettig uit, gefotografeerd door Albicocco sr. Anno nu in het national geographic en goedkope vliegreizen tijdperk natuurlijk niet meer zo bijzonder allemaal, voor het publiek toen ongetwijfeld wel en moet ook een dure productie zijn geweest. Bovendien hebben de beelden van de 3 erg dorpse hoofdsteden toen wel documentaire waarde.

Rest me nog slechts te memoreren dat de score voor de film nu waarschijnlijk gekender is dan de film, die werd in oldschool avonturenstijl verzorgd door Garvarentz.

Wie heeft dit gezien ?