Thomas l'Imposteur (1964)

Nominatie voor de Gouden Beer van Berlijn in 1965. Naar de roman van Jean Cocteau, die twee jaar vroeger stierf. In zijn verhaal is de protagonist geen held, maar een avontuurlijke dromer die leeft in een wereld die de tegengestelde is van wat hij droomt. Oorlog is een harde realiteit, brutaal en smerig. De prent mondt uit in een erg realistsiche, tragische climax.

Als we de credits mogen geloven heeft Cocteau tot zijn heengaan nog meegewerkt aan dit project. Enfin, een typische Cocteau toch met een protagonist van tedere leeftijd die bivakkeert in een soort poetisch parallel universum dat het onze hooguit voor anderhalf uur wordt.

Zoals gekend was Cocteau zelf ambulancechauffeur tijdens WO1 , wat dan verklaart waarom deze grande guerre film net achter de frontlijnen speelt en vooral de misère daar laat zien, zich daarin wat onderscheidend van zijn genregenoten.

Niet geheel verklaard wordt waarom Riva als decadente prinses die in de gruwelen het Licht van de Humaniteit ziet eigenlijk het belangrijkste personage lijkt te zijn( ook wordt niet duidelijk hoe die Riva zo te zien al op haar twaalfde een dochter uitpoepte, maar dat terzijde).

Misschien omdat Riva een beter actrice was dan de wat nietszeggende male lead.

Zoals gebruikelijk bij een Cocteau verfilming ook een voice-over, ditmaal van Marais. En die was flink afleidend en geaffecteerd-vervelend.

Zoals dan weer gebrukelijk bij Franju een algeheel dromerig en stijlvol sfeertje met enkele memorabele beelden, e. g. van een knol die in de fik staat. Tarkovsky heeft dit filmpje gezien.

Nu vraagt u mij natuurlijk: als dit een Franju is, waar zijn Edith Scob en de onvermijdelijke duiven dan godverdomme? Welnu, die zitten er wel degelijk in. Even maar, goed opletten.

Tenslotte voor de Belgen even memoreren dat de film zich gedeeltelijk aan het Yzerfront afspeelt.

Muziek werd geleverd door Auric.

Ik vond het meer een rariteit dan een film die zal beklijven.

[ en de duiven....ja, die zaten erin ]

Naar een werk van Jean-Cocteau zodat we ons wel mochten verwachten aan een literaire inslag met mooie, goed klinkende teksten.

Helaas helpt dat geen sikkepit om je in de film echt te laten inleven en je te laten meevoeren in het verhaal.

En er is ook een voice-over die voor een stuk totaal overbodig uitvalt. Wat hij vertelt zouden eigenlijk de acteurs met hun vertolkingen moeten overbrengen. Ook dat zit er niet in.

Zeer matig.