Wild (2017)

Luc Enting en Dick Harrewijn zijn verantwoordelijk voor de prachtige, regelmatig zelfs indrukwekkende natuurbeelden in deze technisch sublieme documentaire. Een dikke pluim voor het geluidsontwerp van Andel Rongen en de muzikale score van Matthijs Kieboom. Een imposant, breed scala aan diersoorten passeert de revue en daarmee heeft deze film werkelijk alle ingrediënten voor een voortreffelijke educatieve documentaire. André van Duin blijkt bovendien een bijzonder prettige vertelstem te hebben en had zich hier gemakkelijk kunnen profileren als de Nederlandse David Attenborough - echt waar!

Helaas kwam er iemand op het idee om de film te dramatiseren - a la Chimpanzee - en die beslissing is de doodsteek voor al het talent achter de camera en de microfoon. De film is op traditionele wijze gestructureerd rondom de vier jaargetijden, beginnend met de naderende winter. Paul King en Guido Lippe schreven het erbarmelijke scenario waarin ze het (volkomen logische) gebrek aan verhaallijn tevergeefs proberen te compenseren met een smakeloze combinatie tenenkrommende, vaak kinderachtige humor en dubbelzinnigheden. Wanneer Van Duin het heeft over 'de barre kou' op de Veluwe, beginnen de wenkbrauwen te fronsen. Maar wanneer hij beweert dat 'burlen' [de lokroep van een edelhert] "hetzelfde is als brullen, maar verkeerd gespeld", begint het hoofdschudden. Dan is het nog wachten op een dromerig everzwijntje genaamd... [ drumroll]... DROMIE! Maar ho, dan hebben we nog niet eens gehad over de 'kroonjuwelen' en u mag drie keer raden wat hier bedoeld wordt met 'het bestijgen van het erepodium!' Het scenario is van een beschamend niveau en ik zou Luc Enting willen oproepen om een DVD-versie te maken met een 'alternate commentary track' en zelf een tekst te schrijven die de makers (zeker ook André van Duin], de kijkers maar vooral ook de dieren zelf het respect geeft dat ze verdienen.

Deze documentaire die enig inzicht geeft over het leven op de Veluwe is bijzonder mooi gefilmd. Echt bijzonder knap om zo'n mooie beelden van het leven aldaar te verzamelen en zo samen te smelten. De voice over viel mij ook een beetje tegen.

Fraaie ode aan natuurgebied de Veluwe (waar ik nog recent geweest ben tijdens het Hemelvaartweekend) door natuurfilmer Luc Enting, die edelherten, vossen, en everzwijnen laat zien over vier jaargetijden (we zien daarbij dieren jongen krijgen, die opgroeien naar volwassenheid) en dat zoals je ze niet eerder zag.

Maar wat het meeste indruk maakt, is een van onderaf gefilmd gevecht tussen twee kevers op een oude boom. De stem in deze film is overigens van André van Duin, die eind jaren 80 al humoristische dierenfilmpjes maakte via het leuke televisieprogramma "Animal Crackers".

Een paar echt geniaal mooie beelden - van de ijsvogel bijvoorbeeld. En de stem van Andre van Duin werkt onverwacht prima - onherkenbaar van zijn gewone werk.

Wat de film nekt is de misdadig infantiele tekst die Van Duin uit te spreken krijgt. Te triest voor woorden, en volstrekt onnodig. Zonder geluid is de film prima, met is het een verschrikking.