Stella's Oorlog (2009)

Een paar scènes beklijven, maar de film kent nauwelijks een spanningsboog en bovendien een vreemde opbouw. Het goede spel, de subtiele dramatiek en de - wederom, zoals altijd - betoverende beelden van Lennert Hillege houden het echter boeiend.

Net herzien en met een vol punt verhoogd. De film werkt een tweede keer stukken beter, heb ik gemerkt. Het einde komt nu écht als een mokerslag binnen. Een Römer blijft werkelijk fantastisch.

Vol punt erbij.

4,5*

Stella's Oorlog is een mooie film over (oorlogs)leed en hoe om te gaan met het verlies van naaste. Het script weet handig dit leed en de spanningen omtrent een geheim te combineren tot een meeslepende en spannend geheel. Maartje Remmers weet in haar rol als Stella compleet te overtuigen als een vrouw die de waarheid boven water wil krijgen. Eigenlijk valt er niks aan te merken op de hele cast en de grote verassing was nog het intense acteerwerk van Thijs Römer. Ook de muziek van Bart Westerlaken is ontzettend mooi. De beste Telefilm van 2009.

Een andere aanrader over post-traumatische stress van een soldaat die terugkeert uit Afghanistan is Brødre uit 2004.

Ontzettend goede film, heeft veel indruk gemaakt! Geeft stof tot nadenken.

Niet onaardig opzich, maar nogal een debiele uitwerking. Hoop vraagtekens toch wel over het script, en vooral dat ze dan zogezegd fysiek meeloopt met die militairenwas echt een complete misser. En hoe ga je uitleggen dat iemand die op een bermbom rijdt nog snel even zijn camera pakt om het te registreren.

2*

totaal geen indruk na gelaten en veel te warrig

2 sterren

Stella's Oorlog is een enorm sterke Nederlandse productie. De telefilms die ik tot nu toe had gezien hadden altijd wel een goed idee, maar miste een hoop in de uitwerking. Maar Stella's Oorlog is juist heel goed uitgewerkt. De film zit vol met goede ideeën. Het begint al sterk met de eerste scène waar er een feest wordt gegeven voor de vertrekkende militairen. Dit is meteen al een hele effectieve manier om je betrokken te gaan voelen bij de personages, omdat je meteen al zo dicht bij hen staat.

De film verschuift dan al snel na de dood van Stella's broer. Jur is teruggekomen, maar zit met een trauma en wil nergens over praten. De film besteedt hier relatief weinig aandacht aan, maar is wel erg effectief, met bijv. de scène dat Stella graag met Jur naar bed wil, maar dat hij nergens op reageert. Stella wordt steeds wanhopiger en lijkt na de dood van Jur zelfs door te slaan.

Het is hier waar de film omslaat tot thriller. Ik heb me daar bij het kijken van de film eigenlijk niet aan gestoord, maar achteraf vroeg ik me af of het niet een rare omslag is van (oorlogsverdriet)drama naar thriller. Ik kwam tot de conclusie dat het hoe dan ook werkt. Hoewel de film nog steeds de drama-elementen bezit, wordt het namelijk enorm spannend. Het is een tijd geleden dat ik met zoveel spanning op de bank heb gezeten. Dit wordt enorm versterkt door geweldige scènes zoals die waar je de geluiden hoort van de tapes die Stella bekijkt, terwijl slechts de caravan van buiten in beeld is en de scène waar Sander het verhaal vertelt, maar waar dat alleen maar in beelden wordt verteld (zodat Stella ook echt in de woestijn meeloopt).

De acteerprestaties zijn uistekend. Guzman en Römer zijn beide erg goed, maar Maartje Remmers is echt fantastisch; wat een rol! Ik vond alleen Micha Hulshof wat minder, maar dat mag verder de pret niet drukken.

Indrukwekkende film, die van mij dan de verdiende hoge score krijgt.

Een hele goeie en sterke film over een hedendaags gebeurtenis.

Het gaat over een vrouw die hoort dat z'n broer is overleden door een autobom (of iets als dat.. t'is een tijdje geleden) Maar na een tijdje achterkomt dat er heel wat achtergehouden wordt over z'n dood.

Het is een mix van aardige drama tot een spannende thriller waar je heel goed kan zien hoe een vrouw met veel stress alles in staat is om te weten wat er achter haar rug wordt gezegd...

Voor Nederland vindt ik deze film nog zeer goed gespeelt en gemaakt. Ik voelde dat de makers van deze film wat problemen kregen qua achtergrond van het verhaal, en scene's waar Stella zich moet inbeelden. Maar dat hebben ze prima opgelost... maar wel simpel, dus een cliché.

Stella's Oorlog wil veel. Allereerst wil Stella's Oorlog een drama zijn over post traumatische stress en de verwerking van oorlogsleed. Tegelijk is Stella's Oorlog een thriller over een vrouw die de waarheid over de dood van haar broertje en man probeert te achterhalen. Compleet met spannend bedoelde scenes. Ten derde wil de film ook nog iets doen met de karakterontwikkeling van gewone jongens tot soldaten die zichzelf niet echt meer in de hand hebben.

En het werkt wat mij betreft nauwelijks. Met name het thrillerachtige van de film haalt echt de angel volledig uit de film. Alle spannend bedoelde scenes doen ontzettend geforceerd aan. Gevoelige scenes werken vervolgens niet meer en daar wordt nog wat uitgehaald door dik aangezette, aanwezige muziek. Het einde waarin uiteindelijk te zien is wat er is gebeurd is riep bij vooral de vraag op hoe zoiets kon gebeuren. Ook erg slappe rechtbankscenes trouwens. Doe daar echt iets mee of laat het anders helemaal weg.

2.0*

Goede Nederlandse telefilm met sterke rollen van vooral Remmers en Römer. Het verhaal had nog beter uitgewerkt kunnen worden. Ik had graag nog meer gezien over het trauma van Jur en de pogingen van de jongens om de tapes geheim te houden.

Maar het zijn de verschillende verteltechnieken die echt verraste. De scènes waarin je alleen het geluid hoort van de tapes en de scène mét Stella in de woestijn werkte voor mij uitstekend. Alles gesterkt door een goede cameravoering en krachtige acteerprestaties maakt deze telefilm tot een succes.

Ruime 3.5*

Goede film die helaas wat steken laat vallen, net zoals Bollywood Hero (andere schrijver, dus Van Rooijen heeft er blijkbaar een neusje voor) een erg 'geknutseld' scenario. Alleen is het hier de structuur ipv. de inhoud die niet kan overtuigen. Daarbij erg jammer dat de Afghanistan scènes weinig overtuigend zijn vanwege het lage budget. Wel erg sterk spel (Römer kan warempel een sterke rol neerzetten) en fantastisch gedraaid door Lennert Hillege.

3,25*

Vrij aardig drama over een groep vrienden met een geheim na terugkomst van een oorlogsmissie.

Wat betreft verhaal is deze enigszins vergelijkbaar met Brødre maar dan zonder het uitstekende en aangrijpende spel. Daarnaast komt er te veel in korte in het verhaal aanbod zodat er van enig diepgang geen sprake is. Vooral het overlijden van zowel haar broer als haar vriend is nogal zwak uitgewerkt. Ik mis het echte verdriet dat bij zo'n verlies hoort en hier had wat meer aandacht aan besteedt mogen worden. De nadruk ligt iets te veel op het mysterieuze en wat er nu precies op die missie is gebeurd.

Maartje Remmers speelt overtuigend maar mist nog wat om een haar personage krachtiger te maken. De bijrollen van een aantal bekende en minder bekende acteurs zijn redelijk tot matig. Zoals vaak wordt er te overdreven geacteerd wat vooral in de eindscènes duidelijk wordt. Veel geschreeuw maar weinig wol zullen we maar zeggen.

3*

Prima film!

Wat mij betreft een erg genietbare telefilm. Een stuk evenwichtiger en interessanter dan Taped (de recent verschenen film van dezelfde regisseur).

Uitwerking van de personages is aan de oppervlakkige kant, maar de rollen worden geloofwaardig vertolkt. Het verhaal zelf kent een goede opbouw, al komt het eind helaas wat afgeraffeld over.

De audiovisuele kant mag er ook zijn, zeker vergeleken met de gemiddelde telefilm. 7/10*

Deze film had ik al een tijdje in mijn achterhoofd zitten, omdat ik er ooit nog eens een making-of van had gezien en de manier waarop Stella met de soldaten meeliep wel indrukwekkend was neergezet. Gisteren maar eens bekeken en na lang wachten heb ik dan toch eindelijk die scènes mogen aanschouwen. Helaas ziet het er niet zo indrukwekkend uit, meer lachwekkend eigenlijk...

Het idee an sich is op zich wel goed, maar de uitwerking laat duidelijk te wensen over. Teveel ideeën die niet goed geïmplementeerd worden en geforceerd overkomen. Het laten zien van de posttraumatische stress van de soldaten werkt niet en daarmee eigenlijk de karakterontwikkeling van de personages ook niet. Wat zich uit in oppervlakkige personages en zwakke dialogen. Maartje Remmers als Stella doet het dan op zich nog wel aardig, maar alsmaar het gejammer van haar is eigenlijk niet aan te zien. Gelukkig levert ze nog wel enkele aardige scènes af.

Het uiteindelijke slot waarin alles duidelijk wordt is vrij slecht te noemen, ietwat ongeloofwaardig. De uiteindelijke uitspraak in de rechtbank had ook sterker gekund.

2,0 Sterren.

Per ongeluk een tweede keer gekeken, omdat ik dacht dat ik hem nog niet gezien had. Vreemd genoeg kon ik hem bij herziening een stuk beter hebben. Met kleurenfilters en duistere shots wordt een wrang, melancholisch beeld geschetst van teruggekeerde soldaten en een jongedame die vermoedt dat er iets niet in de haak is. Origineel is het allemaal niet, maar het speelt met de de overbekende clichés van The Deer Hunter, Platoon en al die andere oorlogsverwerkingsdrama's. De breuk tussen het zwaarwichtige drama en het thriller-aspect voelt nog steeds wat geforceerd. Toch blijft het surreële einde, waarin Stella zelf getuige is van de oorlogsmisdaden, een geslaagd slotstuk van een verder wat inwisselbare film.

Vijf bevriende beroepsmilitairen gaan op missie in Uruzgan maar slechts vier van hen keren terug. Stella [Maartje Remmers] moet de dood van haar broer Twan [Teun Kuilboer] als gevolg van een bermbom verwerken, maar kampt ook met de PTSS van haar echtgenoot Jur [Javier Guzman]. Wanneer een woordenwisseling tussen Twan en Sander [Thijs Römer] uitloopt op een een tragedie, bekruipt Stella het gevoel dat ze is voorgelogen. Wanneer ze probeert de waarheid over de dood van haar broer te achterhalen, komt ze lijnrecht tegenover Sander, Gees [Juda Goslinga] en Dani [Micha Hulshof] te staan. Begint met een licht gehavende Stella die tegenover een rechtbank eist haar dochter te zien en maakt in flashbacks duidelijk waarom zij daar zit. Begint als een intrigerend mysterie met goed spel, maar werkt toe naar een ronduit hysterische climax. Technisch goed gemaakt maar veel te melodramatisch.