Mademoiselle Docteur (1937)

Een Franse spionage thriller van Pabst met Jouvet,Fresnay en Barrault,dat heeft op zijn minst waarde als curiosum.De sfeer van paranoia rondom dubbelspionnen ,verklikkers en algehele schimmigheid doet wat Hitchkockiaans aan,maar helaas was Pabst geen master of suspense.Het eindrusultaat is als geheel dan ook eerder warrig dan spannend te noemen.Dat er 3 scenaristen aan schreven,hielp waarschijnlijk ook niet echt.

Toch zijn enkele scènes wel Hitchcock waardig,b.v. dat geintje met Barrault als meloenenkoper of nog meer dat gesprek afluisteren per telefoon met Parlo.

Wat Parlo(la grande illusion,l'atalante) betreft:Pabst doet braaf zijn best om haar als een soort Garbo of Brooks in beeld te brengen,maar tot die categorie behoorde ze toch duidelijk niet.

De sfeerschepping van spionagehol Saloniki(PS:we leren dus dat er in wo 1 niet alleen geknokt werd aan een oost-en westfront,maar dat de geallieerden nog een front hadden geopend op de Balkan.Er zit dan ook een korte battlefieldscène in de film) valt ook wat tegen,een Sternberg had hier zeker meer uitgehaald,een vroegere Pabst ook.Gelukkig nog wel enkele variété scènes om de boel op te leuken.

Voor een film uit 37 heeft deze een nogal slecht gebruik van geluid,en er vallen te vaak akelige stiltes die je eerder zou verwachten bij een film uit 30 of 31.

De keuze om Jouvet te casten als Griekse local was niet al te gelukkig,en het optreden van Barrault is niet veel meer dan een cameo.

De soundtack werd verzorgd door de bekende componist Honegger,maar is erg spaarzaam.