Out of Mind: The Stories of H.P. Lovecraft (1998)

Fijn dat je deze film hebt toegevoegd Mac Hammer Fan, maar wat vond je er eigenlijk van?

Ik vond het met stip een van de betere Lovecraft-verfilmingen die ik al achter de kiezen heb. En dat zijn er ondertussen toch al een aantal. Out of Mind is geen strikte verfilming van één welbepaald verhaal, maar een collage van passages uit verschillende verhalen waarmee de makers een sluitend geheel hebben geprobeerd te maken. Als katalysator zorgt het verboden boek Necronomicon voor flink wat onheil, in de vorm van vreselijke nachtmerries waardoor student Randolph Carter geteisterd wordt.

Het geheel is even dromerig als duister, en tegelijkertijd erg sfeervol. Met dank aan Christopher Heyerdahl die een schitterende impressie neerzet van een uit zijn eigen boeken citerende Lovecraft. Aanvankelijk lijken zijn intermezzo's louter sfeerbepalend te zijn, maar als uiteindelijk blijkt dat hij een wezenlijk karakter is in de duistere droomwereld van Randolph Carter, stevent Out of Mind af op een grootse ontknoping.

Op de DVD staat ook nog de kortfilm "The Music of Erich Zann", over een geheimzinnige muzikant die zijn enige toeschouwer bedwelmt met bovennatuurlijke symfonieën. Ook een aanrader.

Voor een Canadese Tv-film is dit toch wel een vreemde! De film begint met zwart-witbeelden van de horrorschrijver Howard Phillips Lovecraft die praat in een ouderwetse radiomicrofoon over zijn werk. Even dacht ik dat ik te maken had met iemand die een boek van Lovecraft ging voorlezen...daarna dacht ik even aan een documentaire omdat er uitvoerig vertelt wordt over het soort verhalen dat hij schrijft en de onderliggende interesses die zijn inspanningen bepalen. (achteraf blijken dit fragmenten uit Lovecraft's brieven en andere geschriften) Maar nee want dan verandert de film....

Ten eerste naar kleur en zie je eerst Lovecraft moeite doen om Cthulhu uit te spreken om vervolgens te verschuiven naar een modernere wereld, waar een jonge man genaamd Randolph Carter als erfenis een boek van schrijver Abdul Alhazred ontvangt van zijn oom. Dit leidt via nachtmerries (Dreamlands) over zijn overleden oom tot een merkwaardige mix van Lovecraftiaanse thema's gecombineerd met o.a. The Case of Charles Dexter Ward, en Herbert West–Reanimator en nog wat knipoogjes naar andere verhalen. Uiteindelijk ontmoet hij de man zelf: H.P. Lovecraft - en het is duidelijk dat minstens één van hen droomt...

Het interessante hier is dan ook dat deze film geen specifiek verhaal verfilmt, maar wel heel erg als een ongrijpbaar Lovecraftiaans verhaal voelt. Het is gemaakt voor de Canadese televisie, maar het staat dichter in de buurt van Britse BCC-tv-films. Ik moet toegeven dat ik onder de indruk ben dat het behoorlijk wat spanning opwekt, ook al bestaat het grootste deel uit gesprekken en monologen. Bloed en afschuwelijke wezens zijn er hier bijna niet te vinden, je moet het dus niet kijken met die verwachting!

Fans van Lovecraft zullen deze waarschijnlijk meer waarderen want de korte film kan een beetje verwarrend zijn voor degenen die niet bekend zijn met de Lovecraft-mythos. Toch is dit een verrassend sterke Lovecraftiaanse film, die meer te danken heeft aan de originele verhalen dan de meeste andere films, ook al is hij op geen enkele daarvan gebaseerd. Ondanks dat het wel iets last had van zijn televisie-uiterlijk, was deze film uitzonderlijk goed gedaan.