Clint el Solitario (1967)

Er bestaan er veel van : Shane rip- offs...dit is er weer zo eentje in die glorieuze traditie, waar de typische spaghetti/ paella buffs waarschijnlijk niet al te warm van zullen worden. Dat wil zeggen dat deze paella dicht bij de klassieke modellen blijft en de bodycount niet te hoog is, en de held ook gewoon een good guy. Balcazar schreef dit eerbetoon aan de klassieker uit samen met vaste medewerker de la Loma maar zonder Simonelli, dus geen comic relief hier.

Die eponieme held wordt hier vertolkt door Martin, de altijd weinig uitdrukkende ex- gymnast die ondanks zijn atletische vaardigheden voor de camera toch tamelijk houterig overkomt. Zijn Grote Liefde in deze film blijkt genre icoon Marianne Koch- die jullie ook kennen uit PUPDD- te zijn, en om de Shane familie te completeren moet er natuurlijk ook een blond zoontje zijn, en verrek...

De film speelt zgn. in Wyoming, wat betekent dat Almeria als locatie onmogelijk kon voldoen. Er werd dan ook uitgeweken naar het hoge noord'n van Spanje, met name de Pyreneeen *. Daarmee hebben wij ook de grootste troef van de film aangeduid : de landschapsfotografie van genreveteraan Monreal in semi- Rocky mountains setting, we zien- het is zomer- hier dus vooral weidengroen ipv de ons vertrouwde aardkleuren uit Andalusië. Bovendien is er dit keer zowaar aandacht besteed aan het boerderijtje van Koch en Martin : er grazen zelfs enkele koeien !

Deze idylle echter wordt zoals hierboven reeds gezegd bedreigd door een stel veehoudende booswichten, met name de Shannon gang bestaande uit papa Barnes en zoons Gozlino- een gunslinger- en Braun- een manke sadist en messentrekker. Hun thugs worden geleid door hun rechterhand Fernando Sancho, hier eens niet als Mexicaan. Een confrontatie tussen Clint en dit gespuis kan niet uitblijven zou je zeggen...

Het verloop is natuurlijk voorspelbaar en de uitwerking hoewel degelijk weinig spectaculair en babbelziek, er is een mass shoot out tussen brave burgers en de baddies in het stadje, en er is de laatste confrontatie tussen Goed en Kwaad , die eerst Leonesk lijkt te worden maar het uiteindelijk niet is. De afloop van het geheel wijkt trouwens af van het origineel, en is in overeenstemming met de opvattingen van tio Franco zullen we maar zeggen.

Er is een wild east dubbel DVD met deze prent uitgebracht, maar hij is niet meteen voer voor de typische spaghetti buff. Score van Orlandi, met een wat flauwe, loungy titlesong.

*: de filmax poster geeft een betere indruk van de setting dan deze, al geloof ik meteen dat deze origineler is.