King Arthur Was a Gentleman (1942)

Na deze Bees in Paradise (1944), nu deze. Ach je moet er van houden van die Askey-humor. Vaak ook heel slecht gemaakt met die achtergronden, vooral het laatste gedeelte. Al zijn er ook buitenopnamen. Heel lang geleden ook nog deze Band Waggon (1940) gezien. Maar ook weer vanwege de muziek. Want de andere kant is dan ook, dat het semi-(oorlogs)musicals zijn en mensen moesten natuurlijk opgevrolijkt worden in die tijd. De liedjes erin zijn opmerkelijk goed/vrolijk uitgevoerd. Askey zingt wat en verder Anne Shelton en Evelyn Dall. Die laatste was Amerikaanse, maar verbleef tijdelijk, tot na de oorlog in Engeland. Zong net als Shelton bij het orkest van Bert Ambrose. Jaja grapjes maken in Duitse uniformen....Askey haalt de film eigenlijk naar beneden met zijn flauwiteiten, want verder is het nog niet eens zo slecht. 3.0

Arthur Askey, de Engelse komiek met karakteristieke ronde bril, klein lijf en elastieken gezicht, in zijn gebruikelijke rol van snel denkende, sneller pratende en nóg sneller beledigende wijsneus. Of hij leuk is moet ieder voor zich maar uitmaken, maar persoonlijk vind ik hem uiterst weerstaanbaar – van alle filmkomieken die regisseur Marcel Varnel in de jaren 30 en 40 onder zijn hoede kreeg (Will Hay, George Formby, The Crazy Gang) vind ik Askey met afstand de minste. Hier figureert hij als Arthur King in een routineuze militaire-dienst-komedie waar hij een rupsvoertuig leert te besturen, met voorspelbare catastrofale (of misschien kan ik beter zeggen ruïneuze) gevolgen. Een paar matige liedjes, Evelyn Dall als niet erg inspirerende "love interest", de leuke aanwezigheid van Jack Train met zijn grappige parodieën en fraaie stemimitaties, een aardig visueel grapje (op de muur van een huis is door de bezettende Nazi-soldaten boter-kaas-en-eieren gespeeld met cirkels en – geen kruisjes maar hakenkruisen), en dan heb je het al weer zo'n beetje gehad. Het laatste halfuur belooft heel wat wanneer Arthur King het zwaard Excalibur in handen meent te krijgen en dan opeens denkt dat hij net zo onoverwinnelijk is als King Arthur, maar de fantasy-sekwenties waarop ik gehoopt had bleven uit, en de "gewone" scènes die ik in plaats daarvan kreeg bevatten absoluut geen climax. Taai.