The Ballad of a Gunfighter (1964)

Povere western met slechts weinige pluspunten.

De lange achtervolgingsrit doorheen het indrukwekkende landschap van Kanab in Utah aan het begin van de film is een fraaie opening.

Helaas volgt er daarna nog maar weinig dat het bekijken waard is.

De enige uitzonderingen zijn de altijd fraaie Laurette Luez (hier in haar voor-laatste rol) en het goede ruige vuistgevecht een heel eind verderop in de film.

Verder wordt er veel gepraat, en niet overtuigend geacteerd.

Helaas is het acteertalent van Marty Robbins niet evenredig aan zijn grote zangtalent.

Zingen doet hij in de film weliswaar niet, maar aan het eind is zijn beroemde song "San Angelo"te horen.

Als acteur heeft hij ook een groot gebrek aan uitstraling.

Dat heeft Robert Barron (McCord)wel, maar toch kan ik van hem slechts drie filmcredits vinden.

Het witte paard dat Robbins berijdt heet Traveler (als 2e genoemd in de credits!) en was ook de stand-in voor Silver in de Lone Ranger TV serie met Clayton Moore.

Robbins laat in een scène zien geen beste ruiter te zijn, want hij trekt aldoor zo hard aan de teugels dat het paard er zichtbaar last van heeft.

Marty Robbins zal voor altijd een van mijn meest geliefde zangers van cowboysongs blijven, maar zijn acteren had niet echt gehoeven.

Waarom de film "The Ballad of a Gunfighter" heet is mij ook een raadsel.

Robbins (die in de film ook gewoon Robbins heet) is wel een outlaw, maar niet echt een gunfighter.

Voor Regisseur Bill Ward was The Ballad of a Gunfighter"zijn enige regie-klus, en dat is waarschijnlijk maar goed ook.

Hij maakte vooral een saai geval van deze low budget productie.