De Vijfde Bruid (2007)

het is over het algemeen wel interessant om te zien hoe mensen de keuzes maken in het leven en hoe de omgeving erop reageerd. en dat komt in deze docu naar voren.

Stukken beter dan ego-doc-genre-genoot 'Papa is weg', waar ook pijnlijk duidelijk wordt dat communicatie binnen de familie over bepaalde onderwerpen bestaat uit zwijgen.

Timmermans denkt een prachtig onderwerp gevonden te hebben in het leven van z'n tante Petra, in de hoop ook Anton Heyboer te ontmoeten. Makkelijker gezegd dan gedaan. De documentaire ontpopt zich tot een ware mislukking. Een familie-geheim culmineert in een verbazingwekkend slotstuk waar het leven van Heyboer en de familie Timmermans nog meer idiote glans verkrijgt. Zodoende verkrijgt benjamin Timmermans een script om van te smullen, waar hij de kijker compleet verbaasd achter laat op het bankstel.

Jammer toch weer dat zo weinig mensen hebben gekeken. Nog steeds on-line te bekijken via HollandDoc voor de geinteresseerden.

Fascinerende documentaire die het 'vrolijke' en 'kleurrijke' leven van Anton Heyboer op een onderbouwende wijze (in de zin van een gestructureerd verhaal en rauwe schetsing van het algehele portret) illustreert.

Mooi en vooral absurdistisch puur, maar het schetst wel een nog diepere schaduw op de (voor ons) wereldvreemde levenswijze en afstandelijke familiere banden van dit 'kunstzinnige zooitje'....

Wel kreeg ik hierbij heel sterk het idee dat trauma's, teleurstellingen en een hoog verwachtingspatroon (waaraan ze allen niet aan konden voldoen) de zwaarste weging waren in de keuze om in een commune als deze te leven.

Ik ben benieuwd naar nieuw werk van Timmermans. Hij werkt op een manier die mij zeer aanspreekt. Op de manier hoe hij zijn invalshoeken benut, zo zou ik ook te werk gaan in een documentaire. Eerlijk, nieuwsgierig en dat met een bevredigend resultaat. Een voorzichtige pluim verdiend het zeker.

4,0 voor de rauwe schets van een wonderbaarlijk bestaan.

Ze lijkt een beetje op de vrouw in Martyrs.

Bijzondere documentaire, waarbij vooral bijzonder is hoe Anton Heyboer bijna als een god wordt afgeschilderd door z'n vrouwen en in dit geval Petra. Iets waarin ik mij maar moeilijk kan inleven,