Brahman Naman (2016)

Mindere Mukherjee.

Ditmaal gemaakt in samenwerking met Netflix, dat verklaart meteen ook waarom z'n eerdere werk zo makkelijk te vinden is op de service. Op dat vlak leveren ze meestal wel goed werk. Jammer genoeg is deze samenwerking wel meteen Mukherjee's minste films.

Het is een regisseur die nogal graag wisselt van genres heb ik het idee. Brahman Naman is eigenlijk de Indische variant op Revenge of the Nerds, een college comedy die een groepje nerds volgt in hun dagdagelijkse leventje. Dat leventje is vooral gebouwd rond het deelnemen aan quizjes, maar het zijn vooral de oversexte hersenen van de hoofdpersonages die voor de humor moeten zorgen.

Erg grappig is het jammer genoeg niet en ook Mukherjee's visuele bravoure uit eerdere films lijkt grotendeels afwezig. Het is nog wel relatief fris geschoten, maar echt indruk maken doet het niet. Het resultaat is dan ook een redelijk matige comedy, die hier en daar wel een glimlach weet te onttrekken, maar verder niet zo heel veel voorstelt. Voor een regisseur mijn zijn kunnen is het in ieder geval veel te weinig.

2.0*

Niet doorheen te komen. Visueel natuurlijk keurig verzorgd - ik ben niet anders gewend van moderne Indiase films - maar ik moest de plotomschrijving op MovieMeter op naslaan om te kijken waar het nou precies over ging, en de personages waren dodelijk vermoeiend. Doe mij nog een keertje Revenge of the Nerds, de échte.

1,0*

Ik vond ‘m wel leuk eigenlijk. Paar bijzonder lelijke gasten in de hoofdrol (niet fijn om te zien, wel verfrissend), gaat veel verder dan wat ik zou verwachten van een Indiase film (borsten, piemels, masturbatie op bijzondere plekken) en beetje spelen met conventies (het leek op een gegeven moment een flauw liefdesverhaaltje te worden met het treinmeisje maar loopt gelukkig toch anders) Deed me een beetje denken aan the Inbetweeners, maar dan ongepolijst. Positief verrast!