Adam and Six Eves (1962)

Dit is de enige film waarmee John Wallis gecrediteerd is als regisseur en dat vind ik een beetje jammer, want dit is toch één van de betere nudies die ik heb gezien. Het verhaal is zoals in al deze films, simpel en het was ook gebruikelijk om in plaats van dialoog te werken met een verteller. Het leuke eraan is dat de verteller hier een ezel is, jawel een dier. Dat het beestje slimmer is dan zijn baas is ook niet erg verwonderlijk als je protagonist Adam ziet. Smiley, zo heet de ezel, vertelt het met wat humor en grappige woordspelingen. Als ze hem nu nog op een balkende manier hadden laten praten in plaats van zo een rauwe cow-boystem was het helemaal af geweest. De film lijkt zich volledig in een studio af te spelen, al ziet het zand, het water, de flora er wel behoorlijk echt uit. Er is degelijk tijd en zorg in gestoken. Ook de schaarse kleding van de dames is helemaal in harmonie met de omgeving. De 6 dames zijn mooi en lijken stuk voor stuk professionele modellen en/of danseressen. De manier waarop ze dansen, bewegen, lachen en zo niet enkel de protagonist maar ook de kijker bespelen...

Prettig uurtje vermaak. Mooie dames and a pretty darn good-looking donkey. De fraaie muziek is van de hand van Richard LaSalle. Gekeken naar aanleiding van de docu That's Exploitation! met Frank Hennenlotter en David F. Friedman.

Borsten, cactussen, schommels gemaakt van planten, nog meer borsten, rare burleske dansen zonder enige swing, close-ups van borsten, wippen gemaakt van planten, borsten met beschilderde planten erop, een grap-spuwende ezel, borsten met concealer op de tepels en nep-oases in een nepwoestijn.

Ziezo: 60 minuten in één alinea.

Heb ik al borsten genoemd?