1860 (1934)

Intiem epos ,niet onaardig bedacht.Film die uiteraard vergelijkingen oproept met de Garibaldi film van Rossellini,en je zou kunnen concluderen dat RR deze film 26 jaar later op zijn kop heeft gezet.De grap is namelijk dat Garibaldi in deze film amper in beeld komt en geen woord spreekt (als ware hij Jezus) en de held hier juist een gewone mens is,te weten een Siciliaanse geitenhoeder die overigens accentloos Itaiaans spreekt en terzijde wordt gestaan door zijn liefje voor wie hetzelfde geldt.

De verschillen zijn het opvallendst tijdens de- hier finale- battlefield sequentie die in de klassieke epische stijl in beeld wordt gebracht met het nodige theater,waarmee hij dus de antipode is van dezelfde veldslagverbeelding in viva l'Italia.

Daterend uit het Mussolini tijdperk en dat is te merken:de parallellen tussen Garibaldi en de Duce worden dik aangezet en zelfs een volkomen gladiool ziet dat de tocht van de 1000 hier voortdurend verwijst naar de mars op Rome.Bovendien doet Blasetti aan geschiedsvervalsing door te suggereren dat de Bourbons louter steunden op buitenlandse huurlingen,i.c Zwitsers.Ook wordt nog een volstrekt overbodige Engelsman opgevoerd die vanzelfsprekend een plutocraat is die uit de oorlog slechts een slaatje wil slaan.

Cinematografisch allemaal ok met goede fotografie en Blasetti toont regelmatig zijn gevoel voor compositie,die trouwens sterk aan die van de klassieke westerns doet denken.Ook zijn er zelfs Sovjet invloeden te bespeuren.

Ondanks de beperkte speelduur komt de film helaas wat langdradig over,nogal bevreemdend gezien de hoeveelheid aan gebeurtenissen, dynamische cameravoering en montage.

Misschien omdat door het uiterst matige acteerwerk geen binding met de personages tot stand komt.

Ben het bijna helemaal eens met de bovenstaande mening . Deze film was als propagandamiddel ongetwijfeld bruikbaar en de parallellen tussen Garibaldi en Il Duce zijn daarmee ook onvermijdelijk. Mij valt het op dat in oudere Italiaanse films volwassenen altijd als kinderen worden afgebeeld. Ze hebben te weinig initiatief, zijn goedgelovig en altijd slachtoffer van iets of iemand dat in dit geval alleen met behulp van een grote leider kan worden tegengegaan. You do the math . Overigens vond ik de film niet langdradig, hooguit wat knuddig en gedateerd hier en daar. Daar staan wel een heel mooie cameravoering en een prima historisch verhaal (waarin ongetwijfeld van alles niet aan klopt, maar dat maakt me niet uit ) tegenover.

Overigens was ik al zeer gecharmeerd door Quattro Passi fra le Nuvole van Blasetti. Een overtuigde fascist zal het toch niet zijn geweest.

Ohja, deze film heb ik in het fantastische Weense filmmuseum gezien. Hier hebben ze op het moment een heel mooi retrospectief met als thema La Storia, Italiaanse historische films dus.