Rapsodia de Sangre (1957)

Won één CEC Award in 1959: beste actrice (Francisco Piquer)

Dat lijkt me tamelijk onwaarschijnlijk omdat FranciscO Piquer bij mijn weten nooit een geslachtsoperatie heeft ondergaan en hier ook niet in drag optreedt . Bovendien is hij amper 10 minuten in beeld.

Goed, vroege film van I-I nu vooral gekend vanwege genreproducties als e.g. un verano para matar, dit een wat ambitieuzer werk dat handelt over de Hongaarse opstand in 56. Niet de enige omtrent dat historische gegeven gemaakt in Spanje indertijd. Logisch : de onderdrukking van die heroïsche onderneming door de Moskovische horden was natuurlijk de natte droom van iedere communistenhater, en dus ook van Franco c.s.

Uiteraard kon er niet worden geschoten op locatie, men verving Budapest door Bilbao en Barcelona, nogal opzichtig. Dat botst tamelijk met de pogingen tot cine vérité die zeker in de tweede helft worden ondernomen, maar daarvoor heeft men een simpele kunstgreep bedacht : we zien heel veel docu footage geintegreerd in de film, waarvan we dan moeten geloven dat deze footage ter plekke is geschoten door een Italiaans camerateam ! Klinkt bezopen, werkt echter vreemd genoeg aardig en is goed uitgevoerd . Eerbetoon aan RR waarschijnlijk ook, meer bepaald RCA met zijn docu footage- al was die dan van de regisseur zelf. Buitendien : er was nog geen teevee of toch amper, dus dat gebruik van stock footage was ook een manier om de kijkertjes met de feiten te confronteren. Het mag ook niet verwonderen dat de fotograaf van dienst hier later nog slechts docuwerk zou maken.

Die tweede helft van de film is sowieso ok, de "echte " kloppartijen zijn ook adequaat in beeld gebracht en ondanks de waarschijnlijk bescheiden middelen wordt een soort epische feel opgeroepen. Dat alles neemt de grootste zwakte van de film niet weg, die vooral in de eerste 30 minuten overheersend is : het soapelement. Natuurlijk focussen we op een liefdeskoppeltje , meerdere zelfs, en dat overwoekert vooral in het begin de rest. Ook vanwege het weinig overtuigende, duidelijk schematische karakter van de liefhebbenden : protagonist Parra ( die jullie ook kennen als de deranged serial killer uit la semana del asesino...) herhaalt om de 5 seconden dat hij devoot katholiek is, hij wil dat zijn vriendinnetje die...Lenina heet en stamt uit een bolshevistisch gezin, zich bekeert. Een al even onwaarschijnlijk koppel aan de "foute " kant wordt gevormd door Albert Hehn ( die jullie ook kennen als vader van Sascha Hehn...) en Lida Baarova ( die jullie ook kennen als vriendinnetje van Reichspropagandaminister dr. Goebbels...) , dat ook al bestaat uit karikaturen wier dialogen absurd onnatuurlijk zijn en slechts bedoeld om de ideologische boodschap over te brengen.

Dat dus voorname stoorzenders van een film die op grond van de tweede helft toch een hogere waardering verdient dan IMDB suggereert. Of u het Hitchcock eerbetoon tijdens het concert geslaagd vond ? Ach, beter redelijk gejat dan absurd verzonnen. Blijft toch effectief, zo'n zwetende gat in close- up voor de deed is done.

Score van Xavier Monsalvage, potpourri van vooral- weinig verrassend- Liszt bewerkingen ( in de credits heet hij...Listz ! )

Waarom zie ik hier geen stemmen trouwens ? Zijn die verwijderd ?