Appuntamento in Nero (1990)

Wat zie ik, een zoveelste neo-giallo poging van het les diaboliques type ? Inderdaad. Vrij- wat dacht je- absurde film met Banti als hysterische huisvrouw die autmutilatie bedrijft en aandacht tekort komt, een soort borderliner dus. Voor die tijd was ze misschien sexy, nu oogt ze eerder als een goedkope Poolse wehkamp snol en niet bepaald als een diplomatenvrouw, toen ook niet waarschijnlijk.

Het verhaaltje is geset in de gebruikelijke kitschwereld van rijke vervelende klaplopers met de onvermijdelijke vreemdgaande schurk Forrest en zijn lekkere vriendinnetje Lindstrom , van wie we natuurlijk begrijpen dat ze samen Banti uit de weg gaan ruimen, ervaren giallo kijkers zullen zich echter dan al op maken voor de gebruikelijke tsunami aan twists die er ook komt, waarbij de epiloog de grenzen van iedere zwakzinnigheid ruim overtreft.

Er wordt kwistig gestrooid met verwijzingen naar de traditie: het sexuele jeugdtrauma, een gloved killer, telefoongehijg, posters van pulpklassiekers in de pornobios waar Banti zich bevredigt enz. Een ander eerbetoon en verrassender bovendien was de rol van nb. Franco Citti, de Pasolini ster nu gedegradeerd tot shabby exploitant en chanteur. Een variant op de traditie is dat het gebruikelijke klunzige politieduo hier uit 2 tsjiks bestaat !

Ook nog wat verrassende gore en aardig wat sleaze in straight to video nineties style, dwz. sex in het halfduister met saxofoongetoeter op de achtergrond.

Volslagen bagger, maar ik heb me er redelijk mee geamuseerd