Sergeants 3 (1962)

Wel leuk om de rat pack samen te zien maar minder waren de vreselijke flauwe grappen een western met humor nee niet mijn ding. Ook nog met Peter Lawford en Henry Silva

Een aardige misser. Waar veel meer inzat. De Rat pack en John Sturges tot de beschikking en dan toch een mager resultaat te brengen.

De film duurt te lang is te saai en weinig origineel.

Een film met de Ratpack. Het ligt voor de hand dat de heren maar al te graag hun levenswandel en het imago dat ze in hun professioneel leven hebben opgebouwd zullen doortrekken : Frank, the leader, Peter, niet ver de vrouwtjes, Dean, niet ver van de fles, Sammy, een beetje de minste en goed om wat te incasseren, Joey, op de achtergrond.

"Sergeants 3" is dan ook een film waarbij Sinatra en co wellicht meer plezier hebben beleefd aan het draaien ervan dan de toeschouwer die deze western-komedie te verwerken kreeg.

Nochtans, is het beter dan ik had verwacht. Tenslotte zit er toch een verhaal in, Indianen die trachten hun grondgebied te vrijwaren en hun eigen leven weer op te pikken en, al vallen dialogen en grappen vaak flauw uit en wordt er soms een loopje met de werkelijkheid genomen, tenslotte is het als komedie bedoeld.

Deze western heb ik altijd links laten liggen, en het boek staat al sinds de jaren zestig, ongelezen, tussen mijn western paperbacks.

Mijn antipathie tegen Sinatra speelt daarbij een rol, maar ook de flauwe lolbroekerij die ik dacht te verwachten werkte tegen..

Gisteren drong de film zich via YouTube, onder de fictieve titel "The Black Rider, "The Last Bounty Hunter" zich a.h.w. aan mij op, en besloot ik het er dan maar eens op te wagen.

Mijn voorgevoel bleek juist te zijn geweest.

Het blijkt gewoon een onderonsje van "the Rat Pack"te zijn, vol flauwigheden.

Zelf Dean Martin vond ik hier nauwelijks te harden.

Lawford is een acteur zonder enkele uitstraling.

Sammy Davis, speelt een rol die waarschijnlijk een beetje aansluit bij zijn positie in realiteit in "The Rat Pack", hij werd gedoogd,

Verder is het een en al indiaantje schieten, en de "blauwbloezen", waar ik ook geen al te grote sympathie voor heb, zijn de helden natuurlijk.

Te veel doden om nog grappig te zijn.

Enige positieve punten zijn voor mij het fraaie rotslandschap en de muziek, die bij een betere western gepast zou hebben, maar hier misplaatst is.

Van de 112 minuten vind ik hooguit een krappe 15 de moeite van het bekijken waard.