The Home Song Stories (2007)

Het begin van deze film vond ik superlangdradig. Dit had er vooral mee te maken dat ik me heel slecht kon inleven in de hoofdpersoon. Wat een egoistisch stuk vreten dat haar kinderen haast probeert mee te slepen in haar ondergang. Aangezien je in het begin niet echt kon zien wat voor een effect het zelfvernietigende leven van de moeder had op de kinderen kwam het verhaal wat oppervlakkig op me over.

In het tweede deel van de film begonnen ook de kinderen een beetje te leven, naar mijn idee. In het begin liepen ze maar een beetje gedwee mee als lappenpoppen. Vanaf het moment dat de oudste dochter iets begint aan te knopen met de vriend van haar moeder zie je pas wat voor een impact het gedrag van hun moeder op de kinderen heeft. En toen begon ik de film pas interessant te vinden.

Ik vond de film niet echt samenhangen met clichés. En tja, wat is een cliché ..... als deze film gebaseerd is op een waargebeurd verhaal, dan is misschien het leven wel één grote cliché. Ik vond het wel een hard en realistisch verhaal. Je ziet geen mierzoet happy ending maar je ziet 2 kinderen overleven in een puinhoop die hun moeder als leven heeft gecreeert voor hen.

Door het langdradige eerste gedeelte van de film kom ik niet hoger dan een 3,5 maar zeker door de tweede helft van de film is dit zeker een film die het waard is om eens goed voor te gaan zitten.

Sentimentele tranentrekker van hoog niveau. Vooral de acteurs doen het erg goed en zorgen ervoor dat je geboeid blijft kijken. Hoogtepunt vond ik het acteerwerk van het kleine jongetje.

Boven gemiddeld.