De Kinderen van Juf Kiet (2016)

Mooie documentaire met aandoenlijke kindjes en een hardwerkende Juf die er samen het beste van maken. Filmisch niet interessant maar als onderwerp wel en relevant.

Het knappe van de docu zit hem erin dat hij vanuit de kinderen is gefilmd. De camera staat altijd op hun niveau, niet voor niets blijven juf Kiet en haar hulpjuf veelal uit beeld. Wat je dan krijgt is een inkijkje in een groep kinderen die een nieuwe taal en gedragscode moeten leren terwijl ze ondertussen hun trauma's moeten verwerken, onder begeleiding van een tamelijk strenge maar zeer accurate juf. Vooral Leanne is echt een dropje, en de ontwikkeling van Haya resulteert in een prachtscene als ze tegelijk stralend en ongemakkelijk de felicitaties in ontvangst neemt voor haar goede gedrag. Jorge leek me het meest bewust van de camera, en vond ik minder interessant. Dit is echter zeker geen politiek pamflet, met het etaleren van tolerantie heeft het niks te maken en ik vind de opmerking van danuz eigenlijk onder de gordel. Laten we zo'n film nu niet gebruiken om te debatteren of te polariseren. Gewoon genieten van deze kinderen. Ze zijn hier en ze maken er het beste van. Hup juf Kiet!

Vluchtelingen zijn zo'n extreem politiek gevoelig thema dat je zo'n docu als dit niet kunt bekijken zonder allerlei politieke associaties. Mensen die lovend over de film zijn doen wel alsof politiek bij hun oordeel geen rol speelt om hun mening zo als politiek neutraal, dus overtuigender, te presenteren maar in hun lof over de juf en de kindjes kan de tegenstander alleen maar lof over de 'vluchtelingenindustrie' zien en dus als een uiterst (dubieuze) politieke stellingname...

Ikzelf vond de kinderen helemaal niet zo schattig (de meesten lieten zich zo respectloos uit dat ik dacht dat ze de PVV alleen maar groter zullen gaan maken als ze zo de samenleving in gaan) en de didactische kwaliteiten van juf Kiet helemaal niet zo overtuigend. De kinderen leken sowieso nauwelijks iets te verstaan van wat juf Kiet zei en dus ook niets te leren. Alleen dat kleine meisje leek de utzondering op de regel: respectvol, pienter en leergierig. Het was meteen duidelijk dat dat meisje er wel gaat komen in onze maatschappij en een positieve bijdrage zal gaan leveren. Over de rest heb ik ernstige twijfels, al sprak superbitch Haya aan het eind opeens verrassend goed Nederlands zodat de kinderen gaandeweg toch iets lijken te leren. Hoe dat werkt wordt niet uit de doeken gedaan.

Sowieso wordt weinig uit de doeken gedaan waardoor de film oppervlakkig blijft en het zwakke van de film is mijn ogen met name dat het geen expliciet politieke film lijkt te willen zijn waardoor het in feite een nietszeggende film is geworden. Wat dat betreft is de film een schril contrast met Stranger in Paradise (2016) - MovieMeter.nl dat beide politieke visies (voor en tegen) haarscherp verwoordt (plus nog een neutraal juridisch deel) en dat ik een briljante film over vluchtelingen vind en een absoluut meesterwerk.