Le Belle Famiglie (1964)

Er bestaan er meerdere van : episodenfilms van ( mede ) auteur Ugo Gregoretti... de gekendste zijn natuurlijk de omnibi ROGOPAG en LPBEDM, waaraan hij de minst gekende medewerker was zou ik denken. Hier betreft het echter een soloproject gemaakt- zoals al dit soort films- bij wijze van quicky en snelle geldgenerator. Hij schreef trouwens alle episodes zelf, behalve die met Toto, de laatste. Inhoudelijk is het allemaal gesneden koek en met de motieven en thema's die we uit tig van dit soort films kennen, buitendien wederom een co- productie met Frankrijk.

Snelle synopsis/ rolverdeling : eerste episode speelt op Sicilië en met als geplaagde heldin- een wederom overacterende- Girardot, die misschien ook wat ongelukkig gecast is als de jongste dochter van een inteeltfamilie waarvan de verschijning niet weinig doet denken aan de paupers uit BSEC van Scola, tot en met de ooglap van de pater familias ! Directe invloed wellicht. Verder de beste episode en ook de enige met een echte "punchline " die mij als devoot katholiek toch niet helemaal lekker zat. De enige episode ook met zeer expliciete sociaalkritiek, en inhoudelijk met NV invloeden en slapstick.

Tweede episode slechts opmerkelijk omdat regisseur Nanni Loy er in meespeelt , en wel als eega van Andersen die haar huwelijk op wil spicen door een toyboy in dienst te nemen als valet, deze halfbloed mooiboy die poseert als pederastie icoon de Bacchus van Caravaggio is echter niet de enige gay in huis, zo leren we weinig verrassend en de clou zie je van een kilometer afstand aankomen.

Derde episode al even afgezaagd, maar opmerkelijk omdat niemand minder dan Tony Anthony- pre blindman en volstrekt ongekend nog- er opdraaft als Guido. Deze Lazio shore kabouter maakt er kennis met de sexuele vrijheid die men in het noorden van het continent geniet, als zijn vriendinnetje deze vrijheid ook ontdekt is hij echter minder blij.

Vierde episode met Toto is erg zwak, ondanks zijn- bescheiden- aanwezigheid. Is getrouwd met Milo, die doet het echter met zijn beste vriend Jean Rochefort en wordt het hof gemaakt door huisarts Adolfo Celi. Meest gerenommeerde cast dus, deze vaudevilleklucht echter ook het zwakst van alle 4, enige trouwens niet geschreven door de regisseur maar door Steno . Erg domme punchline ook.

Geen auteursfilm kortom al bleef die Gregoretti het proberen, blijvende sporen heeft hij echter nooit kunnen achterlaten.

Veel mensen hier moeten deze prent die in onze contreien werd uitgebracht als "les belles familles " gezien hebben. Waarom stemmen jullie dan niet ?