Elizabeth I (2005)

Elizabeth I vind ik persoonlijk een enorm boeiend figuur, en de films met de fenomenale Cate Blanchett behoren dan ook tot mijn favorieten. Dat betekent voor mij niet dat ik een andere versie niet zou kunnen waarderen. Integendeel: hoewel een groot deel van het verhaal mij al bekend is, vond ik het niettemin fantastisch. De gebeurtenissen lijken soms ongeloofwaardig, maar juist de zaken waarvan je denkt dat die er alleen maar voor het dramatisch effect zijn bijverzonnen (bijvoorbeeld de plotselinge binnenkomst van een zeker persoon in Elizabeths kamer terwijl zij zich nog aan het aankleden is) blijken echt te zijn gebeurd. Qua dramatische ontwikkelingen kom je als kijker dan ook niet tekort.

Daarnaast is het acteerwerk goed tot zeer goed. Helen Mirren is erg goed; ik geloof niet dat het gemakkelijk zijn om zo'n gecompliceerd personage neer te zetten en haar nog sympathiek maken ook. Elizabeth is koppig, wispelturig, melodramatisch en soms ronduit puberaal, ze is sterk en zwak, onafhankelijk en afhankelijk tegelijk. Toch voelt het personage altijd als een echt persoon aan. Mirren maakt het, in ieder geval voor mij, volkomen geloofwaardig dat de koningin schreeuwend door haar paleis loopt of schaamteloos flirt in bijzijn van haar hofdames. Daarnaast vind ik haar relatie met Leicester (Jeremy Irons) erg geslaagd. Die twee hebben een chemie en een haat-liefderelatie die opvallend oprecht is, zeker in een kunstmatige omgeving als het Hof. Het lijkt wel erg onwaarschijnlijk dat Elizabeth in het tweede deel juist wat met Essex krijgt - alleen al het feit dat ze hem dezelfde naam geeft als zijn voorganger - maar ook dat is weer historisch. Het personage van Hugh Dancy vond ik toch wat minder boeiend (hoewel ik daar Dancy niet de schuld van wil geven), daarom vond ik het eerste deel van de miniserie beter. Overigens zijn er veel mooie bijrollen, onder andere van Elizabeths 'sidekicks' Walsingham en Burghley, maar vooral voor de 'pygmee' Toby Jones als Robert Cecil. Klein maar fijn...

Naast het acteren en het verhaal, dat volgens mij amper afwijkt van de werkelijkheid, is er ook nog eens duidelijk veel aandacht besteed aan de settings en de kostuums. Waar we niet veel te zien krijgen van de oorlogen, of Elizabeths roerige eerste jaren (daarvoor moet je toch maar Elizabeth kijken) worden martelingen en executies vrij onverbloemd, soms bijna en passant in beeld gebracht, waardoor de zestiende eeuw toch net iets minder romantisch, maar wel levendiger wordt.

Ik denk dat Elizabeth met Cate Blanchett mijn favoriet blijft omdat die versie toch wat grimmiger is, maar Elizabeth I is een heel prettige aanvulling op mijn collectie.