Caballos Salvajes (1995)

Road/buddy movie klassieker uit Argentinië met een thematiek die actueel is: meneer wordt overvallen door bank en zint op wraak. Het betreft hier de ouwe anarchist Alterio die ook aan begin en eind als voice-over optreedt en wiens spaargeld na de zoveelste crisis verdwenen is, de bank binnenloopt met een gun, twijfelt tussen dreigen met zelfmoord of moord maar uit zijn dilemma wordt verlost door yup Sbaraglia- hier incl. nineties kodde- die verdacht behulpzaam is bij de overval en zich enthousiast laat gijzelen.

Volgt het gebruikelijke road/buddy movie procédé waarbij 2 tegenpolen dikke vriendjes worden en over 's heren wegen toeren, waarbij ze post -natural born killers uitgroeien tot culthelden en media persoonlijkheden. Er is via de figuur van indie-chick Dopazo nog een tamelijk overbodige romance toegevoegd- met Sbaraglia, niet Alterio zoals u begrijpt- en wat spanning omdat het geld dat de 2 buit hebben gemaakt een dubieuze oorsprong blijkt te hebben, weinig verrassend. Wat dan ook de gelegenheid is voor een duel-citaat.

In een Argentijnse road movie betekent dit alles dat de reis richting de vlakten van Patagonië voert, waar zoals iedereen weet de eeuwige pampero waait etc. en waar de paarden nog echt wild zijn. Ik dacht dat de bijna afwezigheid van letterlijk wilde paarden (behalve op het eind) pony lezeressen wat tegen zou kunnen vallen, de statistieken leren me gelukkig anders.

Tegen dat einde zien we ook nog even een veredelde cameo van Federico Luppi als ouwe buddy van Alterio, wat dan de gelegenheid is om nog wat impliciete verwijzingen naar de junta in de film te proppen

Wat voorspelbaar allemaal, al wist het einde me toch even te verrassen.

Aardige wegkijker, tikkie te lang, die visueel of narratief niets nieuws biedt en een beetje blijft hangen in populistische retoriek. Alterio is zeer goed.