Doggusu (1998)

Eerste film voor mij in Rotterdam. Met een bijrol van grootmeester Tsukamoto. Ben benieuwd.

Het best aardige verhaal wordt enigzins de nek om gedraaid door het ultra-lage budget. De zwart-witte digitale video-beelden zien er nog best mooi uit, maar het is vooral het geluid wat veel te wensen over laat. De voice-over werd al enkele seconden van te voren aangekondigt door een geruis wat instartte en de geluideffecten waren ook niet overtuigend. Het film-noir verhaaltje is verder best leuk. **½

Het lijkt er verdacht veel op dat Nagasaki Shunichi de kleurenschakelaar op zijn videocamera heeft ontdekt en vervolgens het plan opvatte om bij zijn volgende film de zwart-wit functie te gebruiken om zodoende een film-noir aan zijn oeuvre toe te voegen. Alsof dat nog niet erg genoeg is, lijkt het er sterk op dat hij de werking van zijn camera nog niet helemaal onder de knie heeft.

Enfin genoeg over deze totaal overhypte prutser. 0,5*

Aardig plot, matige uitwerking. Wel met een rolltje van Tsukamoto, maar helaas niet een beetje van zijn stijl. Krappe 2*

Na Doggusu en Stranger gezien te hebben vraag ik me toch af wat nu zogenaamd zo briljant aan Shunichi moet zijn. Dat hij een retrospectief verdiend ben ik niet zo zeker van. Vooral omdat beide wat gemakzuchtige werkjes zijn die niets voor stellen op welk gebied dan ook. Misschien moet ik meer zien, maar na Stranger en Doggusu heb ik daar eerlijk gezegd niet zoveel zin meer in.

Hier wat aardige beelden daargelaten, een amateuristisch plot en acteurs die niet beklijven, was dit toch een tegenvaller. Krappe 2 1/2*en