In Search of Mozart (2006)

Nu in de bioscoop. Bron

Op de still zien we trouwens de Nederlandse violiste Janine Jansen...

De kracht van deze documentaire zit hem in de eerste plaats in de performances en de manier waarop die in beeld worden gebracht. Veel close-ups van gezichtsuitdrukkingen (het kinderachtige van Mozarts muziek komt sterk tot uitdrukking, je ziet de performers 'verjongen' op een kwajongens-achtige manier) en vingers, vingers en nog eens vingers op snaren en piano-toetsen. Een sublieme piano-scene: de speler legt uit waarom hij het stuk zo briljant vindt: het is snel vingerwerk. Ingezoomd beeld op de vingers, en binnen een paar seconden veranderen de vingers in een wazig, vleeskleurig geheel, terwijl de noten door de boxen heendenderen. De bezoekers in de zaal (helft snipverkouden) was doodstil, en na de scene klonk er i.p.v. een applausje een rochel en hoest-concert. Heerlijk!

Ten tweede, de improvisaties van de stukken. De creme de la creme van de klassieke wereld interpreteert de stukken. "Het is toch onmogelijk dat een kind van 5 jaar zo'n stuk kan schrijven!!?"

Ten derde, Mozart zelf. Het wonderkind. En jeugdig is hij altijd gebleven. Het verhaal wordt aan elkaar gepraat door zijn briefcorrespondentie. De plas- en poep-grappen zijn hilarischer dan die in pakmbeet American Pie. Een markante persoonlijkheid. Deze documentaire laat hem niet alleen doorleven als muzikant maar ook als persoon.

2006 is Mozart jaar. Voor hen die geen 2 uur in het filmhuis willen gaan zitten (dat begrijp ik volkomen), maar die wel geinteresseerd zijn: dit jaar nog te zien bij de AVRO en Canvas.

Er war ein Superstar.

Uitzenddata zijn bekend!

Canvas (in twee delen), 26 januari en 2 februari (wel in de nachtuurtjes).

De Avro doet het anders, in 1 deel (rond het avondeten), maar wel met de fast forward knop blijkbaar, 50 minuten, tsssss, grmff. 28 januari.

27 januari is het Amadeus' 250ste verjaardag (vandaar dus alle heisa). Op die dag zal Canvas (ook in de nachtuurtjes) de opera 'Die Zauberflöte' uitzenden.

Voor hen die wel eens 'ontmaagd' willen worden.

Visueel zonder meer een prima documentaire, maar inhoudelijk kon het me eerlijk gezegd vrij weinig boeien. Grabsky geeft het geheel een rustig sfeertje en weet het op een prima manier in beeld te brengen, maar ik vond het allemaal niet echt heel bijzonder gebracht. Vooral al die historici die Mozart's werk noot voor noot doornemen ervoer ik nu niet bepaald als interessant. Leuk voor de grote liefhebbers, maar verder is dit het beste gewoon te vermijden. Want dan duren die twee uur behoorlijk lang.

2 sterren.

Rete saai. Wat beelden van Wenen, wat hele saaie mensen die worden geïnterviewd en wat schilderijen met de constant verschillend uitziende mozart.

Niets verniewends, gewoon een ontzettend lange National Geographic achtige docu, die gewoon een half uur had moeten duren.