Perder Es Cuestión de Método (2004)

Deze film deed me een beetje denken aan de Nederlandse speelfilms in het algemeen, net niet professioneel genoeg en hier en daar niet functioneel bloot (mijn Mening dan). Het verhaal op zich is redelijk goed en is geloofwaardig. Dus er had meer ingezeten.

Mening of niet, ik pleit er nog altijd voor dat dit soort opmerkingen voor eens en voor altijd verboden worden hier. Lijkt me trouwens een interessante film!

Verbieden of niet, terwijl ik zat te kijken dacht ik precies hetzelfde.

Maar hij is zeker de moeite waard.

'k vond het geen misse film. Het was een boeiend verhaal met een goeie cast. Voor de rest keek hij wel vlot weg is hij de moeite om eens gezien te hebben. Het is wel niet de meest memorabel film, maar zeker niet slecht.

Na gisteren de sterke thriller "La Cara Oculta (2011)" gezien te hebben, waarin ik Martina Garcia een zeer mooi verschijning vond, was het nu de beurt aan deze ietwat oude thriller waarin Martina Garcia ook in meespeelt. Puur en alleen vanwege haar heb ik deze film dan ook gekeken. Het was overigens niet gemakkelijk om aan deze film te komen omdat hij van Colombiaanse afkomst is en tevens al meer dan 10 jaar oud is

Deze film is helaas stuken minder dan "La Cara Oculta" (die moet je ook niet met elkaar vergelijken want ze zijn gemaakt door verschillende regisseurs en ze hebben alleen "Thriller" en "Martina Garcia" gemeenschappelijk) maar de opening met de doorspieste man op een paal in het bos zag er wel aardig uit. Daar draait het verhaal ook min of meer om en journalist Víctor Silanpa (verdienstelijk gespeeld door Daniel Giménez Cacho) gaat dan samen met zijn vriend Estupiñán (verdienstelijk gespeeld door César Mora, maar hij heeft relatief gezien wel maar een kleine rol) op onderzoek uit. Ze leggen daarmee een netwerk van corruptie bloot, dat reikt van lokale bouwfraude tot de hoogste politieke macht in Bogota.

Ondanks dat het allemaal wat goedkoop oogt en het verhaal ook wat traag en saai van opbouw is, weet de film wel nog enigszins te boeien en zien de beelden van de omgeving van Bogota er soms fraai uit en met name de biljartruimten waarin veel fraaie vrouwen rondlopen inclusief de jonge Martina García in de rol van minderjarig hoertje Maria Gomez Castañol 'Quica' waar Víctor Silanpa verliefd op wordt. Ze kleedt zich in die rol ook al na circa 30 minuten uit voor Víctor Silanpa, waarbij we weer kunnen genieten van haar fraaie lichaam met minuscuul kleine borstjes. Dat gebeurt verder in het verhaal overigens nog een aantal keren. Degene die er in deze film ook niet onaardig uit zag was Marcela Gallego in de kleine rol van secretaresse Nancy. Naarmate het einde en de ontknoping van het verhaal nadert, komt er een beetje actie in het verhaal en wordt het zelfs een beetje spannend. Dat Víctor Silanpa daar dan ook bewust afscheidt neemt van Maria Gomez Castañol 'Quica', omdat ze minderjarig is en dat niet goed is voor zijn carrière en status, vond ik ietwat verrassend.

Al met al niet meer dan leuk om eens gezien te hebben (vooral vanwege Martina Garcia), maar meer zeker ook niet. De film doet inderdaad qua stijl en vormgeving denken aan een Nederlandse speelfilm uit de jaren 80 en dan met Renée Soutendijk of Monique van de Ven (beiden waren er niet vies van om uit de kleren te gaan) in de rol van het hoertje.