Charlie Bravo (1980)

Goede oorlogs film die me lang is bij gebleven.



Vooral de scene dat een van de soldaten nooit geen sex heeft gehad en dat de kapitein na dat de soldaat is aangeschoten en op sterven ligt hem oraal bevredigt....

En speedy deze moet jij toch gezien hebben?

Nu niet weer een amerikaanse oorlogsfilm maar eentje van franse makelaardij.

En een degelijke.

De film zit goed inelkaar en zit vol spanning.

Sterk acteerwerk en fraai camerawerk.

Gevechten komen realistisch over.

3,5

ik ben al heel lang naar deze film op zoek maar kan hem niet vinden wie kan mij helpen

Deze film is vreemd genoeg nooit op dvd verschenen, ik heb dus de orginele videoband over laten zetten naar dvd

Wat een leuke beoordelingen. Ik ben nogal een liefhebber van oologsfilms en ken deze niet.

Ik zie hem net bij de nieuwsgroepen opduiken (geen toeval denk ik), en ga hem dus absoluut zien.

Inderdaad geen toeval, want ik ben de poster

Wie kan aan deze film komen

Linkie,

Tja ik heb hem op dvd, maar hoe kunnen we contact maken?

Tja, ik heb um op dvd maar hoe kunnen contact maken ?

Bizonder amateuristisch aandoende oorlogsfilm waarbij ik geregeld onbedoeld in de lach schoot.

De vuurgevechten klonken ook alsvan met klapperpistolen. Het acteerwerk was ook niet al te

best. Vele handelingen kwamen ook nogal knullig over. Ontegenzeggelijk een film van B niveau,

en had de film met ook enkele merkwaardige (misplaatste) scenes meer weg van een rariteit dan

van een serieus te nemen oorlogsfilm. Met dat perspectief was de film ook weer niet onaardig,

alsof je een beetje in het ootje werd genomen. Een zonderlinge leukigheid, zoals de film evenwel

waarschijnlijk niet bedoeld was. Die slotscene ook: Tijgerend naar het bootje toe, i.p.v. opschieten.

Al bracht de film ermee wel een niet verwacht einde...

‘Vroeger’, nouja, begin jaren-70 of zo, kon je bij de sigarenboer zogenoemde ‘oorlogsboekjes’ vinden - een soort kwajongens-variant van de boeketreeksjes wellicht, met titels als ‘het verloren schip’ of ‘de verdoemde commandant’. Veel stoer gedoe, veel schieten, misschien iets over loyaliteit. Maar niet veel meer dan dat, en dat kon ook nauwelijks want meestal waren die dingen vrij dun, een blaadje of vijftig of zo. Passend lang voor de doelgroep wellicht.

Deze film lijkt welhaast op zoiets gebaseerd. Een minimum aan verhaal en karaktertekening, maar wel veel couleur locale en veel actie - en hoe botter hoe beter. B-lijst acteurs die er op zich wel met volle inzet voor gaan, maar niet verder komen. Niet dat dat veel uitmaakt overigens, zo’n film is het nou een keer. Wel een zekere cultstatus, wellicht gevoed door dat Frankrijk nog steeds wel het een en ander te verwerken heeft aan de nederlaag in Indochine - en dat vrolijk gebruikt wordt door de voor de hand liggende extreem-rechtse populisten.

Er wordt zelfs een verband gelegd met La 317e Section van Schoendoerffer, maar dat is toch wel een heel ander niveau.