Eilandgasten (2005)

Ja hoor, het is Lambeau met de stem van Laseur. Het eerste is 100% zeker, het tweede 99%.

Niet dat het van heel groot belang is, maar als je hoort dat het een ander is en je ziet die persoon zo voor je, dan wil je het weten ook als je niet op de naam kan komen. Bovendien is het wel apart als juist van dit personage opgemerkt wordt (zonder de stem blijkbaar te herkennen en te weten dat het een andere stem is dan van de actrice) dat stem en figuur niet bij elkaar passen.

Review van de score van de componist.

Een hoop kleine en grotere gezinsdramaatjes op een eiland. En best een goede film. Maar ik had constant het gevoel dat ik bijna naar een hele goede film zat te kijken, maar net niet. En ik vind het moeilijk om precies te zeggen waarom. Ik denk dat ik ergens een centraal gevoel of gedachte in de film miste ofzo. En dat is best opvallend want die behoefte heb ik lang niet altijd. De film als geheel kwam wat doelloos op me over, ik nam de verhalen ter kennisgeving aan maar het zei me te weinig.

Ik heb ook de indruk dat het beter zou werken als een TV-serie met afleveringen van een half uur. Allemaal wat compacter.

De structuur bevalt me niet helemaal dus. De acteurs zijn echter zonder uitzondering erg goed.

Kleine 3.0*

Na de uitstekende film "De Poolse Bruid" was deze nieuwe film van regisseur Karim Traïdia een teleurstelling. De film zit vol met talent en uitstekend vakwerk, cameravoering en acteurs zijn bijvoorbeeld prima, maar de film is veel te sloom en oninteressant. Het ontbreekt het aan momenten, verhalen en personages die echt kunnen boeien. Dit komt vooral door het zwakke script, dat bestaat uit enkele losse verhaallijnen. Deze verhaallijnen zijn een voor een clichématig en het onderlinge verband tussen de verhalen is wel erg geknutseld en flauw. Gelukkig redden de goede acteurs en de aangename vormgeving de film van het predikaat slecht en blijft het bij matig steken. 2,5*

DVD-bespreking

Mooi verhaal, net als bij Het Zuiden. Maar is dit nu je eigen mening of van iemand anders?

Wat het script betreft ben ik benieuwd of je het boek gelezen hebt. Als je dat wel kan waarderen is er volgens mij weinig mis met het filmscript, anders ligt het aan deze basis.

Stukje bij Het Zuiden is van Quido

Boek niet gelezen, zal er ook niet gauw meer van komen na het zien van de film.

Sorry voor de persoonsverwarring. Ik had natuurlijk je unieke stijl moeten herkennen.

Hier nog even op reagerend: ik vind het verband helemaal niet geknutseld, gekunsteld of whatever (maar dat het soms niet goed werkt, dat is wat anders). Het huis is het centrale punt waar alle menselijke zorgen zich in afspelen. Dit stoicijnse huis laat fraai zien hoe relatief de op het oog stormachtige problemen uiteindelijk zijn. Daarbij is de huisbewaarster een soort engelfiguur die waakt over haar gasten.

Maak je borst maar nat want er komt nog een vervolg, die we op telefilm 2007 te zien krijgen.

haha die pa is best wel vermakelijk in deze film met zn gezever

3*

Saai, traag, weinig spanning. Net zoals het boek en het vervolg op dat boek. Puf puf puf.

Teleurstellende verfilming van wat saaie vakantiegasten en hun gekibbel. Er gebeurt gewoon veel te weinig, als er nou eens een moord in zat, maar nee, het was gewoon een film met te weinig spanning of drama.

Er zit genoeg spanning en drama in , maar je moet het wel willen zien.

Hij zag het vast wel, maar vond het gewoon niet erg boeiend.

Ik ging er juist extra voor zitten voor wat er niet allemaal zou gebeuren.

Ik heb wel 10 keer gedacht, "nu gaat het gebeuren", maar nee, "het" kwam maar niet, en ik zakte steeds verder onderuit op de bank, en was blij dat de film maar 82 minuten duurde.

Oef. Enorm sloom, bokkig gemonteerd en veelal erg slecht geschreven. Snap de verhaalconstructie ook niet. Werkt voor geen meter, als alles binnen een kwartier uitgelegd dient te worden...

1,5*

Ook na herziening blijf ik het een matte bedoening vinden.

Men had zich beter concentreren op hooguit 2 stellen, nu kwam het niet uit de verf, alleen Jaap Spijkers zorgde voor wat leven.

Ja, het was niet altijd intressant, helaas. Er had meer in gezeten. Wel mooi gefilmt en goed gespeelt, maar de verhalen waren niet boeiend genoeg. Leuk om een keer te zien.

Erg, erg saaie film. En dit terwijl het boek genoeg stof in zich heeft om er wel wat van te maken.

Tijdens het bekijken verlang je naar meer, maar dan gaan de gasten naar huis zonder meer te weten. Teleurstellend. Zelfs de beelden spraken me niet echt aan. Ik zou daar nooit willen verblijven. Jammer een 2

Flauwe film die veel beter uitgewerkt had moeten worden, want aan de acteurs ligt het niet. Maar dit is net niks.

Een redelijke film. Ik vind de verhalen van de verschillende mensen wel interessant en ik vind het een leuk idee, de gasten met elk hun eigen sores en de omgeving op het eiland die invloed op ze heeft, maar ik vind ‘m niet heel sterk. Ik denk dat dit krachtiger, indrukwekkender gebracht had kunnen worden. Het acteerwerk vind ik oké. Het boek heb ik niet gelezen, en ik denk niet dat ik dat later wel wil doen. Kleine voldoende. 3*

Er gebeurt he-le-maal niks. Het is als kijken naar verf dat droogt.

Variant op Love Boat met de veerboot van Harlingen naar Vlieland als onwaardige vervanger voor The Pacific Princess. We volgen vier groepen eilandgasten met die typische soapachtige probleempjes die de fans van Love Boat zich nog wel kunnen herinneren. Een stel [Tygo Gernandt, Eva Duijvesteijn] dat ruziet omdat één van hen is vreemdgegaan; een gezin met een weerbarstige vader [Jaap Spijkers] die constant loopt te zeiken en die al wilt schieten vóórdat hij te horen krijgt dat een gehoopte promotie aan zijn neus voorbij is gegaan; twee horecamedewerkers [Loes Haverkort, Egbert-Jan Weeber] met een platonische relatie die beter hadden moeten weten dan hun nieuwe collega [Johnny de Mol] mee te slepen; en een moeder [Carine Crutzen] die haar zwangere tienerdochter [Caro Lenssen] probeert over te halen abortus te plegen. Gernandt en Lenssen leveren goed werk af, maar het is allemaal zo oppervlakkig en van enige verlichtende humor is al helemaal geen sprake.