Bolletjes Blues! (2006)

Dat viel me ook op ja, wat een enorme slaapkoppen zijn het ook.

Dat vat het wel samen. Jammer van o.a. het soapscriptje, de wisselende acteerprestaties (ik vond vooral van Oers echt matig, ik zie er weinig talent in), het weinig vloeiende geheel.

Al had ik slechter gevreesd, goed vond ik het niet.

2.0*

Was wel een goede film, met coole Surinamers aleen sommige musicals hadden ze weg moeten laten.

3,5

Ik heb nu alle films van TF 2006 gezien:

De leuke:

Het Schnitzelparadijs

De uitverkorene

Bolletjes Blues

De Minste:

Kilkenny Cross

Eilandgasten

Escort

Toch vond ik TF 2005 beter.

Ik sluit me bij Wouter en starbright boy aan:

...al ben ik ietsje positiever. Ik had het namelijk veel slechter verwacht. Het is nergens knullig en dat vond ik al heel wat. Negativ vond ik prima, Van Oers een stuk minder. Helaas is het script ook niet al te best, vrij ongeloofwaardig op sommige punten.

2,5*

Karin Junger, vooral bekend door een aantal (sterke) documentaires, maakte met Bolletjes Blues! haar speelfilmdebuut. De film maakt deel uit van de reeks telefilms uitgezonden op tv in 2006. Zoals de laatste jaren wel vaker het geval is bij de telefilms, kreeg ook deze film van te voren een (kleine) bioscooprelease. De bezoekersresultaten waren tegenvallend. Ook op televisie trok de film niet al te veel kijkers. Is Bolletjes Blues! niet alleen de eerste, maar ook meteen de laatste Nederlandse urban film?

Bolletjes Blues! vertelt het verhaal van een Surinaamse jongen Spike die al op jonge leeftijd naar Nederland komt om een opleiding te volgen. Bij zijn tante in de Bijlmer en op de middelbare school kan hij echter niet aarden en hij belandt in een jongerenwereld waar geld en status erg belangrijk zijn. Als hij verliefd wordt op de winkeliersdochter Rosalie denkt Spike dat zij hem alleen wil als hij geld heeft. Hij sluit zich aan bij een plaatselijke gang en besluit een grote slag te slaan. Hij gaat terug naar Suriname om bolletjes te slikken. Op vliegveld Zanderij wordt hij echter opgepakt en hij belandt voor drie jaar in de gevangenis. Rosalie hoort dan pas waar Spike mee bezig is geweest en besluit naar Paramaribo te vertrekken. Daar aangekomen, vertelt ze Spike dat geld niet belangrijk is en dat ze van hem houdt en op hem zal blijven wachten.

Allereerst wil ik even mijn waardering uitspreken over productiebedrijf Dutch Mountain en andere belangrijke instanties die betrokken waren bij dit initiatief. Het is niet niks om een genre aan te boren waarin in Nederland nog nooit een film verschenen is. Door de kwalitatief hoogstaande producties van de afgelopen jaren heeft de Nederlandse filmindustrie een grote impuls gekregen, wat resulteert in veel verschillende films, bedoeld voor allerlei soorten publiek. Producenten, regisseuse en de betreffende omroep verdienen alle waardering voor het feit dat ze deze poging met hart en ziel ondernomen hebben. Natuurlijk mag ook dan de kritiek genadeloos zijn, maar hopelijk weerhoudt dit de makers er niet van om in de toekomst weer iets nieuws te proberen of verder te gaan op de ingeslagen weg. Zonder experimenten en vernieuwende pogingen ook geen levende filmindustrie!

Dan nu de film. Ondanks het sympathieke karakter en het duidelijk zichtbare plezier waarmee de film gemaakt is, valt er genoeg op het geheel aan te merken. Helaas meer dan dat er goed aan is. Zo is een van de basiselementen, het scenario van Karin Junger en Brigit Hillenus, erg matig. Misschien mag je het deze film ook niet te zwaar aanrekenen, maar ik had het gevoel naar een lange aflevering van een willekeurige soap te zitten kijken. Wat echter nog belangrijker is, is dat de film er niet in slaagt zijn primaire doelstelling te realiseren: de muzikale intermezzo’s zorgen vaak eerder voor een onderbreking van het tempo en verhaal dan dat zij de gedachtes en gevoelens van de personages verduidelijken of het geheel een vlotter karakter geven.

Bolletjes Blues! wordt gepresenteerd in de vorm van een lange videoclip. Helaas oogt de productie wat goedkoop, waardoor je je als kijker al snel afvraagt waarom men dan voor deze stijl gekozen heeft. Voortdurend wordt er geschakeld tussen rauwe, realistische straatscènes en dromerige musicalscènes. Wat op zich een aardig gegeven is, maar naast de (vaak) goedkoop ogende decors en beelden, laat ook de montage wat te wensen over. Deze verloopt niet altijd even soepel en mede hierdoor ogen de dans- en zangscènes vrij knullig. Dat de (gezongen) teksten ook niet lekker overkomen, heeft dan weer andere oorzaken, waaronder matig acteerwerk en gekunstelde zinnen. Meeslepend of indrukwekkend wordt de schets van de ontmoedigde en harde levenswereld van de jongeren dan ook zelden. Slechts heel soms valt er een lichtpuntje te ontdekken.

Hier de DVD recensie.

Toch wel een leuk en vooral verfrissend en gedurfd filmpje van eigen bodem. Elke weldenkende producent had wel kunnen verwachten dat iets als dit behoorlijk neergesabeld zou worden (alleen bepaalde jongeren houden van die urban muziek/sfeer en onder jongeren vallen musicals juist slecht, vrij dodelijke combinatie), maar gelukkig was deze producent niet zo slim .

Het resultaat is lang niet altijd goed, af en toe zelfs slecht, vooral door die Van Oers die vreselijk miscast is. Maar bij vlagen heeft de film een lekker fris sfeertje, weer eens wat anders, vooral de eerste 40 minuten of zo waren prima te doen.

Het is idd over het algemeen geen geweldige film, maar hij verdient zeker wel een hoop krediet (vind ik).

Enkele aardige vondsten, weerhouden mij ervan dit erg laag te beoordelen. Bij vlagen meer interessant dan goed...

2*

Achja.. nederlandse films stellen over het algemeen al weinig voor, en deze stelt ook als film helemaal niks voor. Maar als je van rap houd, net als ik, dan is het wel vermakelijk voor een keer

Raar maar onderhoudend.

Deze hiphop-musical van eigen bodem valt obscuur te noemen. Gewaagd is het in elk geval, al is het idee veel leuker dan de uitwerking. Dat zit hem in de matige acteerprestaties en het domme verhaaltje. Het feit dat de dialogen nogal grof zijn maakt de film ongeschikt voor groep-8 kinderen en brugklassers, al hoort dit eigenlijk precies in het rijtje 'Afblijven' en consorten thuis.

Cameo's en bijrollen zitten vol met bekende Nederlanders, maar een knappe acteerprestatie blijft vaak uit. Toch zijn de meeste liedjes erg leuk, al zijn ze textueel gezien niet allemaal van hetzelfde niveau. Het lukraak inzetten van een liedje blijkt de film vreemdgenoeg ten goede te komen, want inhoudelijk gezien komt het niet veel verder dan gangstertje spelen in de polder.

Twee sterren.