Empire Falls (2005)

Nu dus wel.

Aardige film/mini-serie die veel op Lasse Halstrom films lijkt: het wordt nooit echt bijzonder, maar is wel zeer goed en vakkundig gedaan.

De speeltijd geeft in ieder geval ruimte tot wat detaillering en karakteruitdieping en het is ook wel een acteursfilm, wat positief is aangezien er zo'n goede cast staat.

Een beetje rustig voortkabbelend, maar wel een paar uurtjes prettig vermaak.

Empire Falls is inderdaad (erg) prettig vermaak.
Vooral dankzij de uitstekende acteerprestaties van de topcast. Ik heb nauwelijks films met Ed Harris gezien, maar hij maakt van de tobber die hij in deze film speelt een interessant karakter. Zijn gezicht spreekt boekdelen (godzijdank geen voice-over...).
Helen Hunt heeft nu eens een keer geen onaantastbaar en aimabel karakter. Ze durft in deze film lelijk te zijn. Het bejaarde acteurskoppel Paul Newman en Joanne Woodward toont grote klasse. Vooral Paul Newman als ongewassen 'zwerver' die continu zijn zoon lastigvalt is erg goed. Philip Seymour Hoffman heeft inderdaad een kleine rol. Een bijzondere rol is het niet, maar hij 'staat' er wel weer.

De film heeft een prettige sfeer. Dat komt door de genoemde acteerprestaties, maar ook door de locaties die goed gekozen zijn. Ik was steeds benieuwd naar het verdere verloop van de 'film', het verhaal pakte me wel.
Het is overduidelijk een boekverfilming. Zelfs de hoofdstukindeling wordt a la Dogville opgelezen. Het verhaal kent nogal een Readers Digest look-and-feel. Afgaande op deze film lijkt me het boek geen hoogstaande literatuur. Enige diepgang heeft het verhaal wel, maar subtiliteit is vaak ver te zoeken en de film heeft ook z'n oversentimentele momenten. Met de flashbacks wordt een beetje drammerig de connectie met het verleden aan de kijker kenbaar gemaakt.
Net als je denkt dat Ed Harris eindelijk de strijd aangaat met Woodward, is de strijd eigenlijk praktisch al weer gestreden. Jammer dat dat deel zo snel afgeraffeld wordt. Ook het einde van de overstroming wordt een beetje als een voetnoot verteld.
De gepeste jongen en de pestende jongens zijn platte Hollywood karakters. Jammer dat daar niet wat meer aandacht aan is besteed. De Bowling for Columbine wending vind ik niet zo in de film passen. Op deze manier wordt een grote wending geforceerd in het verhaal geplaatst.

Omdat ik deze film spotgoedkoop op de kop heb kunnen tikken, ook eens opnieuw bekeken.

Ik vind het een bijzonder goede prent, maar wat mij nog het meest blijft verbazen is de hoeveelheid grote namen die aan deze, tenslotte maar, TV-film hebben meegewerkt, als je het mij vraagt moet het een hele hap uit het budget hebben gekost.

Maar het is de moeite waard geweest en kan de film warm aanbevelen.

Een miniserie die mij behoorlijk onbekend was qua titel maar toch meegenomen heb vanwege de kringloop en geprobeerd vanwege de goede cast en omdat hij op MovieMeter en IMDb toch best wel goed gewaardeerd wordt. Maar voor mij kwam het er niet echt uit omtrent dit grote verhaal, in dit duffe stadje met heel veel karakters.

De opzet met het grootste verhaal, de vele karakters, de authentieke foto's en de geschiedenis van generaties uit de omgeving mag duidelijk zijn. En het beeld van deze microkosmos binnen een plekje als Empire Falls met al zijn geheimen doet mij regelmatig aan Stephen King denken die ook als geen ander families, generaties, gebeurtenissen, en geschiedenis doorelkaar kan mengen en schrijven. Maar ja, het houdt niet in dat het ook interessant is. Het acteren en de cast mag absoluut oké genoemd worden, net als de cirkel die men richting het einde rond krijgt omtrent Miles zijn moeder en de oude dame, oud zeer om het zomaar te zeggen. Niet te vergeten trouwens een fijne schare vrouwen met Hunt, Wright en Lowell.

En ach, het heeft zijn momenten vooral in de tweede fase waar het geheel tussen Whiting, Mayne en Roby iets meer qua verband op zijn plaats valt. Voor mijn gevoel is de aanloop wel veel te lang, zorgt een karakter als Max, Miles zijn vader, alleen maar voor afleiding en voegt weinig toe, net als het gebeuren rond John Voss. Het incident op school richting het einde rond Voss maakt nog wel even indruk, dat in tegenstelling betreffende de relatie van Janine en Walt. Ja uiteraard, ik snap dat dit allemaal beeldvorming is om aan te tonen hoe het met Miles gaat en hoe die worstelt met het verleden, maar het tempo wordt wel genadeloos langzaam uit deze serie gezogen met al die dingetjes. Nu begrijp ik dat het allemaal gebaseerd is op een heel goed boek en wellicht dat als je een liefhebber van het boek bent ook meer met deze serie hebt.

Begrijp me goed dat ik Empire Falls niet slecht vindt, verwijten die je eventueel wel zou kunnen maken zijn dat het allemaal wat aan de brave kant is, misschien een beetje naar soap neigt met al die relationele besognes, en ja, als het niet super boeit is de lengte toch ook gewoon een issue. Ik kan dan ook niet anders zeggen dat ik hier weinig mee had, maar fijn, weer een voor de boeken, weer een comment een cijfer erbij en snel op naar de volgende.