Sacred Flesh (2000)

Een nunsploitation film van deze tijd, het begon allemaal erg saai met oninteressante gesprekken en belachelijk slecht acteerwerk maar als de nonnen eenmaal los komen zijn ze toch wel erg sexy, het einde was ook best gestoord.

De score is van Band of Pain, oftewel de man achter Converter.

Daar had ik ook zeker niks op aan te merken.

Ben benieuwd geworden naar deze film

Het ziet er een beetje uit alsof Teleac wil concureren met BNN. Op zich best vermakelijk, met hier en daar wat aardige overpeinzingen.

Sodemented Cinema is een label met een aantal wel heel perverse films. Zoals bijvoorbeeld Dard Divorce van Olaf Ittenbach, alleen de hoes van die DVD al. Een andere is dan The Sinful Dwarf, waar een dwerg vrouwen mishandelt en laat misbruiken door mannen.

Maar ook films met belachelijk grote hoeveelheden functioneel bloot zoals Girl Slaves of Morgana Le Fay en Nuda Per Satana doen mee aan dit label. En af en toe zit er zowaar een 'pareltje' tussen. Zonder enige verwachtingen begonnen aan deze Sacred Flesh.

Het begint allemaal niet al te best deze Sacred Flesh. Maar een filmpje als deze moet natuurlijk opbouwen. Maar de saaie, langdradige en zinloze conversaties doelen op niks en deden mij niks. Alhoewel, deze deden mij bijna de film af te zetten. Maar aan de andere kant zat er een hoop functioneel bloot aan te komen, en om een film al na een kwartier af te zetten..

En ja, na een klein halfuur zien wij een non zichzelf verwennen in haar nonnen kledij. Maar als je hiervoor een film gaat kijken, kan je toch net zo goed gewoon een pornofilm opzetten. Want voor acteerwerk of geniale regie hoef je het ook niet te doen.

En zo blijft het dit gehele dikke uur doorgaan, want het is allemaal net een pornofilm met verschrikkelijk saai conversaties ertussen af en toe, niet meer niet minder. Allemaal leuk en aardig hoor, zo'n 'Nunsploitation' film, maar niet écht voor herhaling vatbaar.

Leuk om in je collectie te hebben bij de films van dit label, maar meer ook niet echt. Sterretje

Als Maria Magdalena (hoer en opwekster van de lust) regelmatig aan haar verschijnt, raakt de moeder-overste van een klooster bezeten. Haar vleselijke lusten die ze altijd succesvol heeft onderdrukt, beginnen haar parten te spelen. Ze staat op springen en vecht er tegen. Ze heeft het er maar moeilijk mee. En zij niet alleen. Samen met haar belandt meteen het hele klooster in de erotische gevarenzone. Spannend hoor.

Tja. Het simpele plotje is niet meer dan een excuus om een heel onorigineel en mager verhaal met veel (saaie) seks scènes op te vullen. Met een rozig filtertje, een kaarsje en een crucifix wordt geprobeerd een spannende atmosfeer te creëren waarin de vleselijke zonde erotisch wordt uitgeleefd.

En hoewel er over vrouwelijk naakt niet te klagen valt (het vlees is mooi en gewillig), lukt het maar niet om een spannende sfeer van verboden erotiek te scheppen. Door de scènes lang uit te smeren, alle emotie weg te halen en herhaling en slow motion toe te voegen, zijn de seks scènes in plaats van sensueel en prikkelend juist ontzettend langgerekt en dodelijk vervelend.

En mocht er desondanks toch enige vorm van opwinding worden gevoeld, dan is er voor voldoende afleiding gezorgd om dat gevoel in de kiem te smoren. Tussen de erotiek door is er tijd voor stompzinnig geleuter dat onder het mom van diepzinnigheid heel langgerekt de vrije loop wordt gelaten. Een betere afknapper bestaat niet.

Sacred Flesh is een ongeinspreerde film die erin slaagt om met prachtige naakte dames zeer prikkelvrije scènes te draaien. De enige prikkels die de film opwekt zijn geeuwprikkels.

Slecht.

Voluptueuze, mooie vrouwen in nonnenkledij gaan lijf aan lijf in deze afwisselend tenenkrommend slechte, smakeloze en belachelijke poging om deze zogenaamde satire op te leuken. Masturbatie, soixante-neuf en niet te vergeten SM: het komt allemaal voorbij in erbarmelijk slecht gefilmde scènes die om volstrekt onbegrijpelijke redenen zijn voorzien van wat een horrorsoundtrack lijkt te zijn. Probeer jezelf er maar eens van te weerhouden om zo'n orgeldeuntje uit één van die Duitse seksfilms uit de jaren '70 in je hoofd te krijgen. Hoewel de film vol zit met dialogen die (min of meer) bedoeld zijn als frontale aanval op de seksuele hypocrisie van De Kerk, is het acteerwerk over de hele linie zo slecht dat dit het niveau van een Tiroler seksfilm nimmer ontstijgt. Dus wie dit leuk vindt weet op welke zoekterm 'ie moet Googlen voor meer van hetzelfde.