The Sign of Four (1987)

Het boek heeft de nogal zware beschrijvingen van hoe Holmes niet zichzelf is als hij geen zaak heeft, en zelfs drugs neemt. Dat had er wel ingemogen eigenlijk. De achtervolging over de Thames is heel mooi en sfeervol. Was er bang voor dat het wraakzuchtige motief op het einde niet uit de verf zou komen door middel van de te lange flashbacks, maar toch ook op film werkt het goed. 3.5 sterren

Na elf jaar nog 's gezien en het blijft een ijzersterke Holmes verfilming. Brett is als altijd fantastisch als Holmes, tot in de kleinste details IS hij Holmes. De achtervolging op de Thames is nog altijd mooi en sfeervol gemaakt en het einde blijft, ondanks de lange flashback, boeiend. Verder is de aankleding sterk en is het camerawerk goed.

Misschien niet het meest ideale Sherlock Holmes verhaal om te verfilmen,zo'n lange flashback tegen het einde is toch een beetje zoiets als mosterd na de maaltijd. Maar toch hebben de makers dat in deze versie aardig weten te ondervangen door de rechtvaardigheidskwestie te benadrukken en vanwege het feit dat de zoals altijd fantastische Brett als Sherlock Holmes hier uitstekend tegenspel krijgt van John Thaw (de latere Inspector Morse).Ook Jenny Seagrove als Miss Mary Morstan en Ronald Lacey als de tweelingbroers Sholto waren opvallend aanwezig.

Verder een intrigerend verhaal,fraaie en sfeervolle beelden met de lange boot achtervolging op de Theems als hoogtepunt.

Deze the Sign of Four uit 1987,met de naar mijn mening beste Sherlock Holmes door Jeremy Brett is gewoon nog steeds zeer aangenaam tijdverdrijf,iets wat overigens voor de hele serie geldt.