25 Degrés en Hiver (2004)

Erg leuke film, echt een aanrader. Ik heb hem net in Antwerpen gezien. ik vond het een zeer sfeervolle belgische komedie. Let vooral op die spaanstalige moeder van Miguel!

en tim, als hij in nederland draait gaan we er zeker heen!

en het einde is ook het echt het einde, euh... goed bedoel ik dus.

Kan helaas niet zo enthousiast zijn. Vond 't geen komedie, en vond 't geen drama. Op een paar leuke momenten na had deze film weinig te bieden. Kabbelde maar voort. 2,5*

Erg aangename en vooral menselijke film.

Een film met een hele mooie sfeer, in mijn ogen eerder drama dan een komedie. 3,5*

Ook toch meer komedie he! Aangename film, inderdaad een menselijk film.

Ik vond dit een hele leuke film, met warme mensen, veel gevoel erin ook, al is de verhaallijn dunnetjes, de acteerprestaties maken alles goed. Van dit soort films over echte mensen, daar geniet ik mateloos van.

4.5 sterren voor mij.

****1/2

Wat een lieve film.

Het hoeft niet allemaal gezegd, dat vond ik ook zo mooi.

Mooie maar niet echt opzienbarende film, met het hart op de juiste plaats. De film gaat vooral wel ten onder aan een wat onuitstaanbare hoofdpersoon die nogal opgefokt is de hele tijd. Dat constante gevloek en getier had allemaal net wat minder gekund. De moeder van hem was daarentegen goud waard. Bij haar kon ik dat opvliegende, temperamentvolle karakter wel waarderen. Film houdt de vaart er lekker in en verveeld geen moment. 3*

geinig filmje, keek lekker weg

Film die naast het grappig, avontuurlijke ook het menselijk aspect van de gestoorde gezinsrelatie en de positie van immigranten in een vreemd land aanraakt en naar het einde toe toch een emotionele toon aanslaat.

Spijtig van een aantal slordigheden ( het meisje was plots aan de andere wang gekwetst en een Frans sprekende ingeweken Spanjaard die in Brussel woont en aan de Belgische kust moeite doet om Vlaams te spreken terwijl kustbewoners toch altijd hun beste Frans bovenhalen om franstalige toeristen ter wille te zijn, is niet goed bedacht)

Ietwat rommelige mengeling van sociaal drama en comedy.

Het sociale drama werkt namelijk een stuk beter dan de komische elementen (voornamelijk het gestuntel van hoofdrolspeler als alleenstaande vader en z'n bemoeizieke moeder).

Anderzijds een drama over illegale vluchtelinge uit de Oekraïne daar zitten we nou ook weer niet echt heel erg enthousiast voor op te veren.

Film wordt nog enigszins gered door het laatste half uur, waar de karakters eindelijk wat diepte krijgen en er wat rust komt in het heen-en-weer gesjees.

Op één of andere manier heb ik de film 3 keer moeten hervatten om aan het einde te raken. Ik haakte onderweg steeds af, deels door vermoeidheid, maar eveneens om dat het me niet boeide.

Een rommelige vertelstructuur en het broze (on)evenwicht tussen drama en komedie. Dat laatste zorgde trouwens voor een drukke bedoening bij momenten, daar waar ik in dit soort films eerder neigde naar het sociale drama.

Momenteel is door de oorlog de migratie uit Oekraïne meer tastbaar. Het brengt onverwacht een extra dimensie aan de film. Goede en minder goede elementen wisselen elkaar af. Mosselen noch vis voor mij. Ik had een iets rustigere film verwacht. Hier vond ik de mix niet echt geslaagd.

Ondanks een aantal dramatische scenes en thema's, is dit, wegens allemaal vrij braaf, en zeker ook door het wel very happy end, toch vooral een komedie.
Gamblin doet het uitstekend als de driftige Miguel, en ook de andere actrices en acteurs duwen het niveau van de film omhoog.
De combinatie van verhaal, stijl, acteurs en beelden in één woord: hartverwarmend.