Faustine et le Bel Été (1972)

Nog geen stemmen voor een film met een 16-jarige Adjani , een niet veel oudere Baye en een ook amper meerderjarige Hupert (sic) ? Ja, dat mens was toen nog zo onbekend dat haar naam foutief gespeld is in de credits, terwijl ze amper een zin mag uitspreken en slechts in het begin even te zien is. Ook Baye zien we niet veel meer, terwijl Adjani het al evenzeer mag doen met een bijrol, meest zwijgend maar wel prachtig en vaak in beeld, gekleed in schattige zomerjurk.

Objectief gesproken is dit filmpje afgrijselijke David Hamiltoneske soft focus kitsch die slechts komisch kan worden genoemd vanwege de absurde, idiote dialogen en het bezopen verhaaltje. Subjectief gesproken is dit genieten van lekkere jonge chicks in bloei.

De film mikt duidelijk op een publiek van ranzige perverten van middelbare leeftijd, of hoe moeten we anders verklaren dat de 17 jarige op knappen staande voyeuse Catala - ,die zich regelmatig poedelnaakt afkoelt in de bossen van -zo te zien- de Champagne tijdens een stortbui , haar maagdelijkheid slechts wil verliezen aan de ware...vent van 50 something met dunnend grijs haar en ongetwijfeld erg sexy rimpels (Marchal ) ? Nog los van het feit dat Catala duidelijk alleen vanwege haar lichaam als de heldin is gecast .

Dit alles wordt begeleid door gekende music for the millions piano klassiekertjes van oa Chopin, Chaikovskij en voor de film zelf gecomponeerde Kleidermann- achtige kitsch voor de eenzame huisvrouw.

klinkt amusant!

en het is tenslotte ook weer lente...

Traag en zonder verhaal. Maar de fotografie, de locaties en de kostuums zijn weergaloos. En af en toe een bloot borstje (meer niet hoor!) van Muriel Catalá. De acteerprestaties zijn van dorpshuis niveau. Leuk vanwege de bloedjonge Isabelle Adjani en een cameo van Isabelle Huppert, haar eerste optreden in een film. Verder is het heel erg jaren zeventig met de voor tijd gangbare (on)wijsheden. Zie verder de recensie van pippo il buffone.