Mille Mois (2003)

Een impressie van het chaotische en zware leven in een Marokkaanse stad tijdens de ramadan. Vrouw met zoontje in nood want vader is weg. Film heeft veel weg van Emir Kusturica's 'Time of the Gypsies' en 'White cat, Black cat' maar niet diens humor, de muziek en de sfeer.

2,5*

Beetje teleurgesteld in het zien van deze film. Allereerst geloof ik dus echt niet dat ze in zon dorp van die stresskippen zijn. Ten tweede is de film zo ontzettend cliche. De regisseur had zulke mooie shots kunnen maken, maar hij heeft hier niet optimaal gebruik van gemaakt. Hij wist een aantal scenes ook niet juist te balanceren (dus sommige scenes eindigen abrupt of te snel). Al met al zaten er ook wel interresante elementen in. Zoals dat hele gedoe met die stoel vond ik interresant, maar het had echt veel beter gekund. 2.5/5

Caleidoscopische raamvertelling over een groep Marokkaanse dorpelingen tijdens de Ramadan. Als centrale objecten worden de stoel van de leraar en de televisie van het dorpshuis gebruikt. In het visuele opzicht ziet het er heel aardig uit met zijn weidse, ietwat afstandelijke shots die de essentie van het dorpsleven mooi weten te vangen. De cameraman schiet echter een beetje door in zijn hang naar aparte shots zodat het soms onnodig verwarrend wordt voor de kijker. Dezelfde afstandelijke stijl van filmen, die ik een paar regels terug nog prees, wordt op den duur storend en het leidt behoorlijk af van het vertelde verhaal. In sommige fragmenten zat ik te turen wat de karakters aan het uitspoken waren als ware de film een bladzijde uit ''Waar is Wally?'' Het wordt je ook niet makkelijk gemaakt met een verhaal dat alle kanten opspringt en waarbij weinig wendingen bevredigend worden afgerond. Als visueel stijlexperiment is het mooi om aan te zien, als volwaardige film is het een warboel zonder de benodigde structuur in verhaal en camerawerk.

Hoe langer je naar deze film kijkt, hoe vervelender hij wordt, nee, niet mijn smaak, voor de liefhebber.