La Colt Era Il Suo Dio (1972)

Er bestaan er geloof ik 3 van : spaghetti's van Batzella...italocultbuffs weten dan al hoe laat het is en slechts de meest fanatieken zullen hier overblijven, misschien ook door de aanwezigheid van O'Brien, met z- spaghetti regular Cameron de gekendste naam in de cast. Vernoemde O'Brien speelt hier trouwens een gozer die niet Collins maar Colin heet, en hij blijkt slechts de henchman van Manuel/ Davis te zijn, die op zijn beurt slechts een stroman is van Clinger/ Turner.*

Dat Cameron capt. Jackson vertolkt had u al begrepen, het is aan hem om het stadje Langford city te bevrijden uit de klauwen van de booswichten, wat hij dan ook zonder dralen en met speels gemak doet. Deze film is onbedoeld komisch in dier voege dat Cameron hier eerder een soort comic superhero speelt dan een spaghetti anti- held, bijna verveeld slaat en schiet hij de baddies naar een andere, betere wellicht wereld. De spanningsboog is dus 0, of zou geleverd moeten worden door Nell, Camerons Grote Liefde die nu wellicht een femme fatale is in dienst van de schurken, maar ook daar wordt weinig mee gedaan.

De kloppartijen en shoot outs zijn volstrekt fantasieloos en lomp in beeld gebracht, met als opvallendste trekje dat Cameron zo vriendelijk is om zijn zielige tegenstrevers alle tijd te geven hem om te leggen. Bij voorbeeld : Cameron slaat O'Brien tot pulp, maar alvorens hem een genadeschot te geven smeekt hij hem bijna om nog even een...riek naar zijn kop te gooien, die hij vervolgens bijna en passant ontwijkt.

De body count is dus wel redelijk, er is een siege shoot out en nog een massale confrontatie met de booswichten op het eind, maar opwindend is het door de algehele knulligheid en goedkoopheid van deze productie niet. Hoogtepunt- onbedoeld- was een vlaag van kluchtigheid waarin Cameron zich verstopt in een ton tijdens een shoot out en er uitkomt terwijl hij "I'm the boogeyman " ! brult. Kwam bijna niet meer bij, zo flauw was dat. Ook de uitspraak van Cameron op het eind :

"ik geloof niet in de noodzaak van geweld " was wel een aardig staaltje van ironie.

z-western kortom met nihile production values en budget, zoals gebruikelijk wordt iedere sequentie onderbroken door footage van galopperende cowboys in de glorieuze Fidani traditie. Volgens sommigen zou ook Joe d'Amato een deel van de regie hebben verzorgd, maar wat viel er te regisseren ?

Deze vanwege zijn pure trash feel voor de pulpbuffs nog te genieten film werd voorzien van een Rogier van Otterloo- achtige score en is alleen verkrijgbaar via het treurige VHS/DVD-R circuit.

* : itt wat de spaghettiwestern database beweert is het Dottesio die de sheriff vertolkt, de figuur van Manuel staat daar niet eens vermeld. Die wordt zoals ik al zei gespeeld door Davis.