13 West Street (1962)

Voor Alan Ladd (Die vooral te zien was in westerns) was dit zijn een na laatste filmrol en zet

in deze film een van zijn betere rollen neer als slachtoffer van zinloos geweld door een groepje

jongelui, en voor wie het niet gauw genoeg kan zijn dat de onverlaten worden opgepakt.

Hij tracht de politieman/detective (Voortreffelijk gespeeld door Steiger) dan ook aldoor onder

druk te zetten, en gaat op den duur ook op eigen houtje op onderzoek uit en zet ermee zelfs

zijn relatie met zijn bezorgde echtgenote op het spel. Uiteindelijk komen beide partijen (Steiger

en Ladd) respectievelijk tot de ontdekking van de identiteit van enkele daders en komt de

film aardig op dreef. Met o.a. een fraaie autoachtervolging.

De jongens blijken nogal verwende klootzakjes van ruim bemiddelde ouders die zelf ook liever

op voorhand hun zonen in bescherming nemen, met 1 uiteindelijk dramatische uitzondering.

Bij de dominante leider van de jongens blijkt gaandeweg duidelijk een steekje los waar overigens

bij de mishandelingsscene aan het begin van de film ook reeds op wordt gehint. En op wie de

film zich op het laatst toespitst.

Ik vond dit een gave, onderhoudende film waarbij een beetje in het midden wordt gelaten of

het personage van Ladd werkelijk uit is op wraak. Er wordt vooral gezinspeeld op toenadering

met de daders bij wijze van verhelderende confontratie. Het slot van de film lijkt dan weer

het tegendeel te bewijzen, met Ladd (Op het nippertje) tot bezinning, waarschijnlijk dankzij een

inpratende levensles van Steiger.