Wan Pipel (1976)

Dit was een film die ergens over ging, en veruit de beste van Pim. Het spijt me meer dan ik zeggen kan, en Pim is een buitengewoon aardige en bijzondere man... maar ik raak volstrekt gedeprimeerd van zijn bij elkaar gesprokkelde films zonder kop of staart of idee, waarin allerlei goedwillende mensen (voor niks) iets staan te doen wat ze ze zelf niet begrijpen maar heel goed kunnen verdedigen - je zegt (zei) gewoon niet nee tegen Prins Pim.

Wan Pipel is en blijft goddank de moeite waard. Obsessions was misschien ook best een aardige B- of C-film. Maar hoef ik asjeblief de rest niet meer te zien ?

De eerste en enige Surinaamse film ooit gemaakt. In vergelijking met andere De La Parra films (die ik heb gezien heb) vind ik dit een goede script met een kop en een staart hebben.

En was de minimal movie eigenlijk niet een soort van voorloper van de Dogme-films?

Was dat maar waar.

Maar voel je vrij om te stemmen, Spider ! Join the Club !

Paramaribo Papers? Papa's Song?

Nee. In het geheel niet.

Sorry Hugo dat ik je kop en staart regel jatte. Deed het per ongeluk.

Ik ben van plan alle Pim de La Parra films binnenkort te bekijken. Volgens mij zijn er onlangs een stapel oudere nederlandse films op dvd verschenen.

Er is een aparte Pim de la Parra-reeks. Hou me op de hoogte van je kijkervaringen !

Pim kan het wel degelijk. Hij had vaker van dit soort films moeten maken ipv al die ongeinspireerde 'troep'. Jammer dat deze film geen succes geworden is, wie weet wat De la Parra nog had kunnen maken. Iets meer drama had wel in de film gemogen.

De film laat zien dat een relatie tussen 2 verschillende culturen niet geaccepteert wordt door beide families, Creools en Hindoe's. Als je naar Suriname gaat, ga je ver terug in de tijd, waar alles draait om oude tradities en religies. Heelas is het teveel een liefdesdrama met cultuurverschillen.

Er is een soort Making off van Zembla genaamd ''Wan Pipel, 20 jaar later,'' met interviews met cast en crew, Helaas kan ik hem niet vinden.

Ik keek laatst weer Wan Pipel en misschien kom ik er laat achter maar Wan Pipel de titel, is dat niet op z'n nederlandse ''One People'' of weet iemand wat de betekenis eigenlijk is van de titel?

Mi Gudu! Voor mijn stage ben ik van 29 november 2008 t/m 28 februari 2009 hier in Paramaribo, Suriname en heb inmiddels de eer gehad om een paar keer met Pim te hebben mogen spreken. Wan Pipel is dan eigenlijk verplichte kost.

Ik heb nog steeds een uitgesproken hekel aan zijn De Nacht van de Wilde Ezels en ik heb ook zo mijn ideeën over zijn 'minimal movies', maar ik vind Wan Pipel schitterend. Allerlei gebruiken en locaties die ik hier ben tegengekomen zag ik terug, die hele Surinaamse cultuur komt hier zo schitterend naar voren...een diepe buiging Pim. Prachtig.

4,0*

Frank en Eva en Mijn Nachten met... van de la Parra ook al gezien? Zijn uiteraard niet echt goed te noemen maar wel erg vermakelijk om eens een keer gezien te hebben.

Ik heb binnenkort een afspraak met de man himself, dus ik zal aan hem vragen of hij de film te leen heeft

Vraag gelijk eens of er nou nog een Scorpio box komt (kreeg vorig jaar (of zijn het er alweer twee inmiddels?) van een distributeur te horen dat ze de rechten niet konden bemachtigen omdat 'iemand' bezig was met een Scorpio box).

Daar ben ik ook best benieuwd naar...

ik kwam deze film tegen op moviemeter en heb hem uit nieuwsgierigheid gedownload en bekeken.

het viel me meteen op dat echt zo'n soort van semi docu was , schitterende beelden en gebruiken die wij hollanders eigenlijk nooit zullen begrijpen.

de film keek lekker weg echter had ik rond 1 uur wel het idee dat het allemaal net te langdradig was helaas.

ik zou zeggen als je er van houd is het een zekere aanrader , ik heb wel genoten daarom van mij 3 sterren.

overigeens is wan pipel afgeleid van het engels naar one people maar in het surinaams naar het nederlands vertaald is dit "Een Volk"

Wan Pipel van Pim de la Parra gerestaureerd - Kunst - de Volkskrant

Wan Pipel: Pims Wilhelmus van Suriname - neerlandsfilmdoek.nl

En vanaf vandaag dagelijks te zien in Den Haag:

Wan Pipel in Filmhuis Den Haag

De film 25 nov. j.l. gezien op de NL tv, maar staat ook op Youtube en DVD.

De meeste acteurs komen erg naturel over, vooral Roy's vader; daarbij valt de 'acteerprestatie' van de toen 32 jarige beroepsactrice Van Ammelrooy erg tegen..

Het overigens verder prima verhaal (liefdesdrama met cultuurverschillen) komt toch ook over als een promo voor Suriname in semi-docu.

Erg weinig stemmers, zowel bij de IMDb als hier op MM.

Een IMDb # 7/10.

PS

Ik heb een avatar, mag ik hier wel posten...

Mooie film over Surinamer die in Nederland studeerd, en terugreist naar zijn geboorteland als zijn moeder op sterven ligt. De film heeft een hele naturele uitstraling, zowel visueel als het acteerwerk. De tweestrijd van het hoofdpersonage die moet kiezen tussen twee landen en twee vrouwen wordt goed neergezet, en is naast het culturele aspect het meest boeiendst aan deze film.

Niet groots, maar wel een interessante film. De niet al te boeiende keuze tussen twee vrouwen die de keuze tussen de identiteiten van Roy. Maar boven alles ook een oproep aan het net onafhankelijke Suriname om meer "Wan Pipel" te worden. Moet ook wel een film vol nostalgie zijn voor Surinamers die deze tijd bewust hebben meegemaakt. Voor de staatsgreep en de moeizame politieke situaties van daarna. De nieuwe onafhankelijkheid als een onbeschreven blad. Daarom vooral geslaagd als een optimistisch filmportret van de onafhankelijkheid.

3.0*

Stond al tijden te wachten op m'n recorder. Gisteren eindelijk eens aangezet. Vond het niet meevallen. O ,zich is het een aardig tijdsbeeld, her en der ook wel mooie beelden. Oa dat stuk in de boot in de jungle.

Maar overall moest ik heel veel moeite doen om de film met aandacht helemaal uit te kijken.

Prima film, vooral qua sfeer. De boodschap ligt er wel wat al te dik bovenop. Het acteerwerk is ook niet altijd even overtuigend, maar de film heeft een hart en een prettig voortkabbelend tempo en geeft een aardig beeld van Suriname toen denk ik.

Toch wel uniek zo'n film direct na de onafhankelijkheid. Helaas zou Suriname al snel zijn onschuld verliezen. terwijl hier nog een mooie toekomst aan de horizon gloort.

Eindelijk heb ik deze De La Parra film gevonden. Ik wou hem altijd al graag zien, was het alleen al om de mooie beelden van Suriname te zien.

Toch best een leuke film, al vraag ik me af wat Pim de la Parra bezielde om zulke soundtrack te gebruiken. Nou weet ik ook wel dat het een film uit '76 is, maar toen was er toch wel wat andere muziek voor handen dacht ik zo.

Maar de film op zich is wel aardig.

Wel leuk om een keer gezien te hebben, ook doordat Suriname het geboorteland van mijn ouders is, maar ik vind het acteerwerk matig en het verhaal vind ik niet heel interessant. Vandaar drie sterren.

En weer met heel veel dank aan de super Photoshop skills van kappeuter is de Engelse filmposter ook weer vervangen door mijn originele Nederlandse filmposter van de film Net als bij Bezeten, Het Gat in de Muur (1969)

Lakte

Graag gedaan.

Jij bedankt voor sturen van de originele poster!