Blazen tot Honderd (1998)

Deze film was kortgeleden op de Belgische televisie maar duurde een stuk korter (minder dan 70 minuten) dan in de beschrijving staat vermeld. Misschien is erin geknipt omdat bepaalde scenes (die ik dus ook niet gezien heb) niet geschikt zijn voor uitzending op een tijdstip waarop veel kinderen kijken. Een kinderfilm is het beslist niet; daarvoor zijn de geweldscenes veel te hard. Mijn eigen kinderen (7 en 9 jaar) laat ik er voorlopig in ieder geval niet naar kijken.

De zwakke plek in het scenario is volgens mij de vraag waarom Moniek steeds naar Maurits blijft terugkomen, na alles wat hij haar aandoet. Het wordt mij niet duidelijk wat er zo boeiend aan hem is.

De muziek is van het begin af aan ronduit irritant. Raimond van het Groenewoud heeft prachtige filmmuziek geschreven (bijv. Iedereen Beroemd), maar hier zit hij er volkomen naast. Ook de beeldkwaliteit laat in veel gevallen veel te wensen over.

In de uitgezonden vorm, waar duidelijke lacunes in zitten, kom ik niet verder dan 1*, en ik vraag me af of de volledige versie (als die inderdaad afwijkt van de uitgezonden versie) zo veel beter is...

Kessels, ik weet niet of je de film helemaal begrepen hebt, want er zijn ongelooflijk veel aanwijzingen dat Moniek niet eens bestaat, maar een illusie is die hij schept. Symbolisch zwaar geladen film, ideaal om kinderen te informeren over het rouwproces, maar uiteraard ook voor volwassenen erg genietbaar.

weer een leuke film. ik ga zeker kijken.

Heb de film heeeeel lang geleden gezien, maar ik vond 'm echt superslecht! Als ie nog eens op tv komt wel kijken, maar voorlopig: 1*.

Ik heb deze film al heel veel bekeken op Ketnet, vroeger vond ik hem wel wat raar want ik snapte sommige dingen niet echt. Maar ik vond hem wel redelijk indrukwekend. Zeker hoe Maurits soms deed. Ik vond het eerder een speciale film. Een film die je niet echt vergeet want ik herinner me nog heel veel. Maar als ik nu lees dat Moniek misschien niet eens bestaat, maar een illusie is die hij schept begrijp ik het wel al wat beter. Als ik er nu eens over nadenk zou het wel goed kunnen. Maar vroeger is dat nooit bij me opgekomen.

vreemde film ik zag hem vroeger vaak op ketnet en ik snapte hem niet echt , met dat meisje, ik vond het heel raar niet echt iets voor kindjes denk ik..maar nu vind hem wel goed..

Deze film is overduidelijk helemaal vergeten. Ik herinner me nog de titel in een aankondiging op Nederland 3, in de tijdblokken dat er kinderfilms uitgezonden werden. Ja, dat is die jongen uit Het Zakmes en De Tasjesdief. Maar ik herinner me ook vaag dat mijn moeder me niet naar deze film wou laten kijken, als ik het goed heb.

Vele jaren later is het me dan toch gelukt om een, zij het niet van mindere kwaliteit, deze film te vinden op Youtube. Wel met Russische ondertiteld maar daar moest ik het allemaal in dit geval mee doen.

Dit was een beetje het einde van de filmcarriere van Olivier, maar ook hier zet hij weer een gevoelig en bijzonder karakter neer. Hij woont met zijn vader ergens op een sobere afgelegen plek in een christelijk dorp. Zijn moeder is overleden maar dat probeert hij met man en macht te ontkennen. Als hij van huis wegloopt treft hij al heel snel een eigenzinnig meisje genaamd Moniek in de rietvelden. Bij Mijn Bijzonder Rare zomer met Tess heb ik al iets over jeugdliefdes verteld en dat mocht hier ook weer zo zijn. Tess lijkt het lichtpuntje te zijn in het leven van Maurits. Ze trekken erop uit, zijn beide verzot op de natuur, maar de onverwerkte rouw van Maurits zorgt toch wel voor vele pijnlijke momenten die Moniek bijna doen schaden, zij het niet schokkend zijn.

Maar toch blijft Moniek terugkeren.

Wonderbaarlijk, zou je zeggen. Maar de film lijkt echter wel steeds dubieuzer te worden tussen hoopvol en hopeloos; want al snel komen we erachter dat Moniek slechts gefantaseerd is.

Dit levert wel een bijzonder gevoelige film op waarbij Tuinier zich emotioneel van zijn beste kant laat zien en Marie Vinck een mooie bijdrage is. Een thema over rouw en eenzaamheid in de jeugd, met vele mooie rurale plaatjes (met die schaatsscene als uitschieter) en de seizoensverwisselingen. En dan mag uiteraard de soundtrack van Raymond van het Groenewoud ook niet ontbreken. Prachtige sessies op de juiste momenten.

Deze film mag wel weer flink in de aandacht komen, na jaren vergeten te zijn.

4,0*