The Little Death (1996)

Twee jaar na zijn debuut als regisseur van Boys werd Jan Verheyen naar Hollywood geroepen om er in opdracht een erotische thriller te draaien, geschreven door Nicholas Bogner en Michael Holden. Het resultaat is een degelijke mainstream productie, helemaal in de stijl van Mickey Spillane's misdaadverhalen. Een bescheiden onafhankelijke film met een naar Amerikaanse normen bescheiden budget (5 miljoen dollar) werd in moeilijke productie-omstandigheden door Verheyen, schitterend bijgestaan door cameraman Dave Phillips, tot een best aardige Amerikaanse erotische film noir gekneed...

Zo onverdienstelijk in het genre is deze film van Jan Verheyen nu ook weer niet.

Zekerlijk een clichématig plot maar toch wint de film aan spankracht naarmate hij vordert.

Veel diepgang in de karaktertekening is er niet in te zoeken natuurlijk. Het blijft een verfilmd stationsthrillertje, maar het camerawerk is degelijk, Pamela Gidley perfect in haar rol en J.T.Walsh was een klasse-acteur.

Jan Verheyen goes Hollywood

Afgaande op de uitleg van Jan Verheyen himself in het bijhorende hoofdstuk van The Little Death was het het naakt in Boys dat hem eigenlijk onder aandacht bracht in Hollywood, vooral het feit dat hij het bloot niet schuwde zou hem interessant maken. Mooi dat er toch nog iets nuttigs uit is voortgekomen aangezien ik de naaktscènes in Boys niets vond toevoegen. Soit, verder wist ik niet in welke richting hij met deze Engelstalige film wou gaan maar afgaande op het verdere verloop van zijn carrière moet het wat een tegenvaller zijn geweest.

Het zou namelijk maar bij 1 Hollywood poging blijven en blijkbaar kwam Verheyen nogal gedegouteerd terug van zijn reis naar Amerika. Ik verwachtte me dan ook aan een niet al te goede film, maar de Antwerpse regisseur weet me nog aangenaam te verrassen. Een ietwat routineus script rond bedrog, moord en overspel maar het tempo blijft er goed inzitten en de film verveelt nergens. Vooral doordat de film zich niet als een mak schaap laat leiden naar de grote climax waar alles uit de doeken wordt gedaan, maar dat er genoeg mini-climaxen zijn. De dood van Ted, de dood van Lomax, het rechtbanksegmentje en dan natuurlijk de ontknoping waar Kelly zich door haar hoofd schiet. Beetje jammer nog dat de film daarna nogal wordt afgehaspeld. Kan me voorstellen dat Nick toch nog wel een paar zaken uit te leggen zou hebben nadat Kelly zelfmoord pleegde maar bon, misschien had Verheyen er tegen dan echt wel genoeg van.

Vreemd dat er werkelijk geen Vlaamse input is qua cast, had toch een paar gezichten verwacht in de kleine bijrollen. Kan ook zijn dat ze mij niet zijn opgevallen natuurlijk. Soit, Verheyen slaagt er niet in om een A-cast bij elkaar te sprokkelen, maar hier zitten toch meer bekendere namen in dan verwacht. De focus ligt vooral op de mooie Pamela Gidley, die we binnenkort nog eens zullen terugzien in de Twin Peaks revival, en die speelt haar rol nog wel vrij goed. Ook J.T. Walsh is als Ted nog wel van een redelijk niveau, maar het is vooral Brent David Fraser die als Nick wat minder is. Moet wel zeggen dat hij precies beter en beter in zijn rol kwam naarmate de film vorderde.

Goh, misschien waren mijn verwachtingen zo laag geworden dat dit eigenlijk enkel maar kon meevallen. Verheyen noemt dit zelf ook een ietwat routineuze film in het genre dat je 's avonds laat nog ergens op een commerciële zender tegenkomt, maar daar doet hij zich toch een tikkeltje te kort mee. Leuk om eens een keer gezien te hebben in ieder geval.

3*