Stripped to Kill II: Live Girls (1989)

Nog minder dan eigenlijk al het niet beste deel 1.

Veel vrouwelijk schoon, dat wel.

Maar daar is ook alles meegezegd.

2,0*

Ok de eerste film was inderdaad niet geweldig maar deze sequel is in alle opzichten een stuk minder. We krijgen een gelijkaardig verhaaltje voorgeschoteld met een moordenaar die het op strippers gemunt heeft. De kills zijn veelal offscreen dus weinig spanning daar. De vrouwelijke protagonist is deze keer geen politieagente die undercover gaat werken in een strip-tease bar maar een prosessionele stripper met de naam Shady (ja echt!). En er is alweer een vervelende mannelijke agent die om een of andere rare reden (laat me raden omdat hij meteen verliefd op haar werd) niet gelooft dat Shady de killer is hoewel de sporen in haar richting wijzen. Shady en de flik hebben totaal geen chemie, dat was er dan wel bij het eerste deel. En ja we krijgen een gelijkaardige finale als in het eerste deel met eenzelfde resultaat het is de vrouwelijke roommate van Shady die kennelijk op ingenieuze wijze moorden pleegt omdat ze op Shady geilt maar toch wil ze Shady framen, begrijpen wie kan. De flik gaat er bijna aan maar wordt helaas weer gered. Veel focus op de droomsequenties van Shady en de stripscènes (die zich deze keer niet in een bar afspelen maar een opnamestudio die dan live wordt uitgezonden). het is allemaal te artistiek en te gelikt om opwindend te zijn. Misschien moet mevrouw Shea eens stoppen met die onovertuigende straight romances en focussen op de lesbian angle die in deze films een interessanter gegeven zijn en meer potentieel bieden om verfrissender uit de hoek te komen.