Sonic Acts: From Stockhausen to Squarepusher (1998)

Squarepusher

Ik heb zo'n vermoeden dat Yak dit een hele goede documentaire had gevonden, gezien zijn interesse in electronische composities. Die interesse deel ik zeker, vandaar dat ik deze docu niet kon missen natuurlijk.

Ik ben blij dat deze documentaire het fenomeen van electronische muziek serieus aanpakt. Er werden wat interessante dingen gezegd, door o.a. Stockhausen, maar ik was het toch meer eens met DJ Spooky (alleen jammer van zijn naam).

Ik vond echter wel dat deze documentaire zich teveel beperkte tot een aantal namen. DJ Spooky, Squarepusher, Stockhausen.. en die kerel met zijn LISA-apparaatje. Dat LISA-ding was trouwens wel énorm cool, maar dat even terzijde. Als documentaire vond ik het te beperkt. Serieus, maar te beperkt.

Ik had het graag ook meer betrekking willen zien hebben op de meer ritmische varianten van electronische muziek.

Ik vind dat Squarepusher er na "Feed me weird things" niet veel meer van bakt eigenlijk....

Ik vond dit wel een goede documentaire. Alleen die DJ Spooky is vrij vervelend.

En hij kan ook al geen plaatjes fatsoenlijk aan elkaar draaien...:)

Wanneer is dit op TV geweest?

In 1998

En afgelopen dinsdag.

Ik heb deze documentaire gezien vóór dat ik mezelf bezighield met de betreffende muzikanten en componisten. Gevolg is dat ik nauwelijks hoogte kon krijgen van de inhoud.

Ik zou deze graag eens herzien!

Heb deze vroeger ooit bij "Het uur van de wolf" gezien.

Nu eindelijk eens herbekeken en hij blijft sterk.

"Hard Normal Daddy" is zeker van hetzelfde (hooge) niveau.

"Music Is Rotted One Note" is ook sterk, alhoewel het helpt als je wat van funky free avant-garde jazz houd.

Ook "Budakhan Mindphone" en "Selection Sixteen" zijn meer dan gewoontjes. En met "Ultravisitor" word het zelfs nog ruwer, experimenteler & lekker lawaaierig. Daarna met "Hello Everything" (2006) begin ik langzaam af te haken, 'tis niet slecht maar het word allemaal veel toegankelijker (commercieëler).

In de Docu zegt Squarepusher ook dat hij het lijft nog zou herinnerd worden in 10 zelf 110 jaar. Die 10 jaar heeft hij al zeker doorstaan, maar de 110 jaar zijn eerder weggelegd voor Stockhausen en Cage want dat is toch nog van een heel ander niveau.

Grote namen in deze Nederlandse productie over elektronische muziek. Raakt absoluut het filosofische, waarbij de woorden van Spooky goed blijven hangen. Welbespraakt haalt hij meerdere bronnen aan en slaat vervolgens, vlekkeloos, aan het scratchen met hip-hop, Jimi Hendrix en spraakopnames. Wat een openbaring dat hij via klanken probeert om een verhaal te vertellen. Verder sobere docu die (daardoor) niet langer dan 60 minuten de aandacht vast zal houden.