McCartney: The Hunt for the Lost Bass (2026)

Toen Stuart Sutcliffe in 1961 besloot ‘The Beatles’ te verlaten, was Paul McCartney de enige die bereid was om de rol van basgitarist op te nemen. Het karakteristieke geluid van de Höfner die hij liet ontwerpen, was nadrukkelijk aanwezig op vroege hits als ‘All My Loving’ en ‘Day Tripper’. Vanaf 1963 gebruikte hij een andere basgitaar en was deze Höfner slechts een backup. Kort na het uiteenvallen van The Beatles verdween deze iconische basgitaar. Meer dan 50 jaar later slaan enkele ‘basjagers’ de handen ineen om te achterhalen wie verantwoordelijk was voor deze verdwijning, in de hoop de gitaar terug te vinden. De zoektocht is niet erg spannend, maar dit is een zeldzame gelegenheid om McCartney herinneringen te zien ophalen uit de vroege jaren van The Beatles en zijn relatie met de muziekinstrumenten waarmee hij grote invloed had op generaties basgitaristen.

Ik ben fan van The Beatles maar dit was een zeldzaam saaie documentaire.

Ik heb weinig met The Beatles* maar dit was een bijzonder vermakelijke documentaire.

*(Maar kennelijk wel een zwak voor Paul McCartney; wat een fijne man is dat.

PS:Ik snap het belang van deze band op de geschiedenis van de popmuziek; als je iets over de Beatles denkt te weten te komen dan hoef je daarvoor deze docu niet te kijken. Het is precies wat de titel zegt. De bas speelt de hoofdrol. Zelfs McCartney zelf niet; ook hij plaatst zichzelf op de achtergrond.

Behoorlijk slaapverwekkend deze docu.. rock n roll history altijd leuk, maar dit is typisch zo’n geval van krampachtig speelfilm lengte willen halen… drie kwartier was ruim voldoende geweest om dit verhaaltje te vertellen …