I Was a Teenage Sex Pistol (2025)

Filmkrant is negatief over deze film omdat deze al te brave documentaire van en over de al te brave bassist Matlock anti-punk is en de punkbweging zoals die door The Sex Pistols werd aangevoerd geen recht zou doen. Ik ben positiever: de film vertelt evengoed op overtuigende wijze het verhaal van de legendarische groep. Aan de ene kant had je een nieuwe generatie muzikanten die vaak nog moesten leren spelen maar een revolutionair, uitdrukkelijk anti-establishment-, elan hadden en luidruchtig de oude generatie bij het oud vuil zetten waarbij de leden van de Pistols wel fan waren van met name The Faces maar die rauwe rock via het louche pubrockgenre, dat nieuwe deuren opende, een nieuw, fris geluid gaven. Aan de andere kant had je de slimme maar ook valse manager McLaren die een rockabilly-kledingzaak in London tot verzamelplek van een nieuwe generatie maakte door die kledingstijl te vernieuwen tot een meer S&M-stijl (met de bekende gescheurde kleren e.d.) en die na het horen van The New York Dolls tot het inzicht kwam dat de muziek er niet toe deed maar dat (provocerende) presentatie alles is. Hij bekokstoofde met Johnny Rotten dat Matlock moest worden vervangen door Sid Vicious die met zijn punkhoofd en destructief gedrag het boegbeeld van de ‘punk’ werd maar geen noot kon spelen. De band ging aldus ten onder aan bans en muzikale mislukking als gevolg van provocaties en een onhandelbare Vicious die ook nog zijn vriendin vermoordde, welke einde in chaos waarschijnlijk precies was wat McLaren met de band voor ogen had. Punk zoals McLaren en dus The Sex Pistols voorstond was chaos en dat ondermijnt ook zichzelf dus kan nooit lang duren. Maar in die korte tijd waren The Sex Pistols wel de immens invloedrijke voortrekkers van een nieuwe popgeneratie geworden.

De al voor het einde uit de band gezette Matlock bleef muziek maken, eerst met de Rich Kids die de powerpop en New Romanticism, die weldra de Britse new wave zou domineren, anticipeerde. Matlock blijkt een sympathieke man die geen wrok lijkt te koesteren en een tevreden rockmuzikant is geworden. En de revolutie van The Sex Pistols die alles anders gemaakt zou hebben? Hij ziet de popgeschiedenis meer als een estafette-reeks waarbij The Sex Pistols dat estafettestokje even vast hebben mogen houden. Ik denk dat hij gelijk heeft.

Hoewel Glen Matlock na een aanvaring met John Lyden (aangewakkerd door manger Malcolm McLaren) werd vervangen door Sid Vicious als bassist van The Sex Pistols, was hij het muzikale hart van de band. 50 jaar na de opkomst en ondergang van The Sex Pistols vertelt Matlock het vaak vertelde verhaal van deze iconische rockband vanuit zijn perspectief. Vooral manager Malcolm McLaren marginaliseerde de rol van Glen Matlock, die hier in ieder geval de eer krijgt die hem toekomt. Erg veel voegt het niet toe aan eerder documentaires, waaronder het meesterlijke The Filth And The Fury. De aanvullende commentaren van o.a. Billy Idol, Gary Kemp en leden van Blondie zijn interessante aanvullingen.