Nature, Pour une Réconciliation (2025)

Aaaargh... Help.. Zeer tegenstrijdige gevoelens.

Voor alle duidelijkheid, over mijn 4* heb ik geen twijfels. Sta zeer achter deze stem. Is een krachtige, harde docu die ons probeer wakker te maken en te laten opstaan. Opkomen in de strijd om onze aarde leefbaar te houden. Een strijd die noodzakelijk is. Maar ik persoonlijk niet meer in geloof. Ben ik hierom defaitist? Helemaal niet. Ik ben realist.

Verdorie. Ik ben 37 jaar oud, single, heb geen kinderwens. Een elektrische auto kan ik mij niet permitteren. Moet ik het dan nalaten om van het leven te willen genieten? Ik heb een zeer sterke band met Madagaskar. Elke 5 jaar keer ik hier weer naar toe. Moet ik het dan nalaten om nog te vliegen? Te reizen? Yann, van de docu, heeft zijn hele leven lang de wereld in beeld gezet met zijn prachtige foto's. Hoe geraakte de beste man op zijn bestemmingen? Wat wil je bereiken door een hoge vliegtaks in te voeren? Maken dat de gewone man zijn vliegreizen opgeeft? Ze zo voorbehouden voor de rijke mensen? Akkoord, helemaal akkoord, vliegen voor een dag of een weekend weg is imo van de pot gerukt. Maar hemel, laat ons ook toch ook aan levensbehoud doen op een haalbare verantwoorde wijze.

Verdorie. Hij verwoordt het heel goed. Het leven is een paradox. Zijn we verkeerd bezig? Natuurlijk! De 6e massasterfte is zeer duidelijk bezig. De wereld is om zeep. Kan dit nog rechtgezet worden? Neen! En daar ben ik heel duidelijk in. Moeten we daarom de strijd opgeven? Ook niet. Maar wees toch realistisch en kijk naar wat er gebeurt allemaal. Zolang de grote mannen aan de macht geen tegengas nemen, niet inzien dat ons lot in hun handen ligt, wat maakt het dan verdomme uit of ik elektrisch rij of op fossiele brandstof? Of ik vlieg of niet? Of ik vegetarisch eet of toch ook eens vlees? Kijk naar China, India, de wereldbevolking die maar blijft uitbreiden. De polen die binnen x aantal jaren volledig zullen gesmolten worden. El Nino die steeds maar vaker terugkeert en imo binnen x aantal tijd het nieuwe normaal zal worden. De wereld kan niet meer hersteld worden. Ook al zouden we morgen plots met z'n allen alles in gang zetten om hem nog te redden. Dit is niet realistisch. Dit zal niet gebeuren. Nu niet. En binnen 30 jaar nog niet! De eigen belangen zijn te groot. De grote mannetjes hun besef zal pas komen eens de wereld letterlijk kapotgemaakt is. Als het duidelijk te laat is al. Nu zijn we al te laat. Alles duidt op een zesde massasterfte, een nieuwe ijstijd. Hoe je het ook draait of keert. Dit komt er. Dus ik ben van mening, naast blijven strijden voor een beter klimaat, zet ook in op leren omgaan met extreem klimaat. Leer ons te overleven in extreme situaties, die binnen x aantal tijd het nieuwe normaal zullen worden. Zet in op overstromingen. Landen, eilanden, die binnen x aantal tijd niet meer zullen bestaan door de stijging van de zeespiegel, geef hen op zijn minst een kans om hun bevolking elders te laten overleven en te wonen. Maar wees er bewust van dat dit niet meer kan rechtgezet worden. De wereld is aan het doodgaan.

Op deze manier toch. Toch de manier waarop wij leven.

En net daar schuint onze kracht én onze redding in. De mens is geen doetje. Wij zijn geen sukkels. Wij weten hoe te overleven. We hebben reeds ijstijden overleefd. In plaats van ons zacht blijven aan te pakken, leer ons te overleven. Pas dan zul je ons echt een kans op overleven bieden. Hoe overleef je een ijstijd? Hoe overleef je een verschroeiend klimaat? Zet verdorie ook daar op in, naast klimaatbewustzijn. Ik sta volledig achter een ecologisch en klimaatbewust leven. Maar wat kan je als individu nu echt verwezenlijken, als je kijkt naar hoe China zand verbruikt, hoe die pippo in de VS de wereld stuk helpt? Hoe die kl**tz** in Is**** genocide pleegt. Wat ga ik dan verdorie met zonnepanelen en een elektrische wagen de wereld redden?

Daar zeg ik, f*** you. Ik wil ook leven. Ik ga graag op restaurant, ik werk graag veel om te kunnen doen wat ik wil doen. Die nieuwe ijstijd komt er hoe dan ook. Die woestijn eveneens. De zeespiegels zullen stijgen. Ik kan goed zwemmen. Ik douche steevast koud (ecologisch hé!! ) dus kom maar op met die koude. En die warmte, zal ik ook wel gewoon worden.

Wilt dit zeggen dat we moeten opgeven? Neen. Maar alsjeblieft, stop met dat extreem klimaatbewustzijn ook want daar bereik je alleen maar hoongelach mee! Aanvaard dat de wereld om zeep is. En bereid je voor op het ergste. Valt het dan toch nog beter mee, des te beter. Vroeg of laat overstroomt ieders zijn huis toch. Wat je ook doet.

Bon. Dit is mijn mening dus. Ik geef mijn mening bij elke film waar nog geen berichten bijstonden. Bij deze docu kan je niet anders dan je mening te geven over hoe jij opkijkt naar de wereld. Dat is uiteindelijk de enige boodschap die Yann wil meegeven. Red de aarde. Ik geloof er niet meer in.. En ik val in herhaling hé. Ik zeg niet dat de aarde niet meer zal bestaan hé. Dat de mens ook zal uitsterven. Ik zeg wel dat er een nieuwe ijstijd komt, dat klimaatextremen het nieuwe normaal zullen worden én reeds zijn. Dat er veel mensen zullen sterven? Ongetwijfeld. Maar persoonlijk.. We zijn ook met veel te veel. De aarde draagt dit allemaal niet meer. De aarde zal op een gegeven moment zeggen, van 'stop, ik kan niet meer'. Waarop alles in elkaar zal storten, enkel een fractie van alle leven zal weten te overleven. Wat een kans zal geven op een nieuwe start. Zo is het altijd al geweest. Zo zal het ook nu verlopen.

Laat ons hopen dat die nieuwe start een leven wordt zonder wapens, zonder oorlog, in afstemming op het klimaat, de natuur.

Amen.